Κεντρική πολιτική εκδήλωση της Κίνησης Πολιτών Άρδην στην Πάτρα

Το colpo grosso του Αλέξη Τσίπρα

Για δεύτερη φορά ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς δοκιμάζει να υπερφαλαγγίσει το ΠΑΣΟΚ…

του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη που κυκλοφορεί (φ. 85)

Για δεύτερη φορά στη μεταπολιτευτική περίοδο  –κι αυτή τη φορά στο τέλος της– ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς δοκιμάζει να  υπερφαλαγγίσει το ΠΑΣΟΚ ως εκφραστής του προοδευτικού χώρου…
Η πρώτη φορά ήταν το 1988 με τον ενιαίο Συνασπισμό και σήμερα γίνεται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, ανάμεσα στις δύο περιόδους, υπάρχει μια ριζική διαφορά: Τότε, παρά την κρίση του (ήδη το χρέος βρισκόταν στο 100% και το έλλειμμα διευρυνόταν), το σύστημα διέθετε πολύ μεγαλύτερα αποθέματα και οι μεσαίες τάξεις ήταν μάλλον σε φάση επέκτασης. Γι’ αυτό, τότε, ως συνέπεια και της κατάρρευσης του ανατολικού στρατοπέδου και της έναρξης της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης, τα μεσαία στρώματα ανασυσπειρώθηκαν στο ΠΑΣΟΚ και ο Μίμης Ανδρουλάκης, που χαιρέτιζε από τα μπαλκόνια το τέλος του «Δον Κορλεόνε» της πολιτικής, λίγους μήνες μετά, σαν γνήσιος ανεμοδείκτης της μεταπολίτευσης, υποκλινόταν μπροστά στη σοφία του μεγάλου αρχηγού!
Σήμερα το τοπίο είναι ριζικά διαφορετικό. Η κρίση των μεσαίων στρωμάτων είναι σαρωτική, η πτώχευση των Ελλήνων σχεδόν καθολική και το ΠΑΣΟΚ έχει εξαντλήσει όλα τα αποθέματα αντιπροσώπευσης αυτής της συρρικνούμενης  μάζας. Επομένως, υπάρχουν ευνοϊκές συνθήκες για να αναδειχθεί μια νέα πρόταση εκπροσώπησης των μεσαίων στρωμάτων,

Γιώργος Καραμπελιάς: OI ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ (του Α.Τσίπρα)

Τα Εξάρχεια, υπό την υψηλή εποπτεία του Αλέκου Αλαβάνου, τη συνεπικουρία του Αλέξη Τσίπρα, την ευμενή «ουδετερότητα» του ΓΑΠ και την ευγενική χορηγία των «νταβατζήδων», των ιδιωτικών καναλιών, τον Δεκέμβριο του 2008,  αποπειράθηκαν να πραγματοποιήσουν μια μηδενιστική επανάσταση. Είχε ήδη αρχίσει και επιτάθηκε η μακρά πορεία αποσύνθεσης του αστισμού, των ελίτ, αλλά και της ίδιας της χώρας. Μέσα σε λιγότερο από πέντε χρόνια η χώρα κατρακύλησε στην εκπτώχευση, την αποσύνθεση, ακόμα και το έϊτζ. Τι ορίσαμε ως «μηδενιστική επανάσταση»; Μια κίνηση η οποία υπό το πρόσχημα ή ακόμα και την πεποίθηση μιας «αλλαγής», χωρίς στόχους και πρόγραμμα, αποδομεί την κοινωνία και καταστρέφει, χωρίς να προβάλει όραμα ή εναλλακτική πρόταση. Τότε υπήρξαμε σχεδόν μόνοι στην επισήμανση του μηδενιστικού και αποσυνθετικού χαρακτήρα του Δεκέμβρη, που εκθειαζόταν παντοιοτρόπως ως ο «Μάης»» της Ελλάδας.

Σήμερα, αφού τα δύο κόμματα των ελίτ-αλήτ των Αθηνών, υποδούλωσαν τη χώρα, ο Σύριζα του Αλέξη Τσίπρα μπαίνει στον πειρασμό να ολοκληρώσει το έργο τους, σε μια νέα,  κοινοβουλευτικού χαρακτήρα, αλλά εξ ίσου μηδενιστική φυγή προς τα μπρός: Θέλει να οδηγήσει ένα ανέτοιμο λαϊκό κίνημα στην «εξουσία», ενώ η εντολή που έχει από τον κόσμο είναι να ανατρέψει το μνημόνιο. Μετά τις εκλογές εάν το συμφέρον της «πατρίδας», ήταν πραγματικό τους μέλημα, ο Σύριζα με τη στήριξη της ΔΗΜΑΡ, των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και την ανοχή ή την αποχή των δύο εταίρων του πρώην δικομματισμού, θα έπρεπε να αναλάβει την κυβέρνηση ή έστω να ορίσει ένα πρωθυπουργό της αρεσκείας του, που να επαναδιαπραγματευθεί εδώ και τώρα την καταστροφική πολιτική του μνημονίου.

Τότε θα συνέβαιναν δύο τινά. Είτε θα πετύχαινε σε αυτή την αποστολή και εν συνεχεία θα μπορούσε να ζητήσει θριαμβευτικά εκλογές, είτε θα αποτύγχανε εξ αιτίας της άρνησης των ευρωπαίων και των προσκομμάτων που θα έφερναν τα ελληνικά κόμματα, οπότε πάλι θα μπορούσε να προσφύγει στο λαό.  Και στις δύο περιπτώσεις θα έδειχνε μια υπεύθυνη, ενωτική και αντιμνημονιακή στάση, αναδεικνύοντας τον Σύριζα σε ανατρεπτικό και σοβαρό πολιτικό πόλο στη χώρα. Αντ’ αυτού, αρνείται τη στήριξη των αντιμνημονιακών Ανεξαρτήτων Ελλήνων και θέλει νέες εκλογές, με το αίτημα μιας ανέφικτης  «αυτοδυναμίας» και της ανασύστασης του παλιού διπόλου Δεξιάς-ΠΑΣΟΚ, αντικαθιστώντας  απλώς το ΠΑΣΟΚ από τον Σύριζα, ενώ το πραγματικό δίπολο της ελληνικής κοινωνίας σήμερα και η λαϊκή εντολή είναι «μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί». Έτσι αντί να εγκαινιάζει μια νέα εποχή σε ρήξη με τη τελειωμένη μεταπολίτευση, επιχειρεί να την αναστήσει και ας οδηγηθεί στα τάρταρα η χώρα. Την ίδια στιγμή ευνοεί την τακτική της Μέρκελ, υπονομεύει ακόμα και τον Ολάντ, διότι οι Έλληνες εμφανίζονται ως «ανεύθυνοι», και οδηγεί σε μια νέα εμφύλια διαμάχη και ενίσχυση μιας ρεβανσιστικής και φασίζουσας Δεξιάς.

Είναι καιρός ακόμα, αν θέλει να το κάνει, να ανακρούσει πρύμναν, να απορρίψει την μηδενιστική κληρονομιά του παρελθόντος και να μεταβληθεί στον εθνικοαπελευθερωτικό πόλο που χρειάζεται σήμερα η χώρα μας. Από τη μια πλευρά η αναπόφευκτη πορεία στο χάος, στις χειρότερες παραδόσεις μας, από την άλλη η συμβολή στην αντιστασιακή ανασύνθεση της πατρίδας.

http://ardin-rixi.gr/archives/5631

ΜΕΝΟΥΜΕ ή ΦΕΥΓΟΥΜΕ;: Εκδήλωση την Παρασκευή 27/4

Εκδηλώσεις σε Κ. Αχαΐα, Αίγιο και Πάτρα στις 31 Μάρτη, 1 και 2 Απρίλη

Δεν Θα περάσει ο νέος Φασισμός! Ανακοίνωση της Κ. Π. ΑΡΔΗΝ για τα σημερινά γεγονότα.

Η Κίνηση Πολιτών Άρδην καταγγέλλει το σκηνικό απίστευτης τρομοκρατίας που έστησε η κυβέρνηση και ο κατοχικός υπουργός Τάξης, Χρυσοχοΐδης, αμαυρώνοντας την επέτειο της μεγάλης ελληνικής επανάστασης. Τα εγκλήματα των νέων πασάδων και των νενέκων τους, εναντίον του λαού και του τόπου, είναι τόσο σκληρά και απροκάλυπτα, που, πλέον, δεν μπορούν να εμφανιστούν δημόσια στο Σύνταγμα παρά μόνο υπό την ασφυκτική προστασία 7.000 αστυνομικών και με μια ντουζίνα ελεύθερων σκοπευτών να περιπολούν από τις γύρω ταράτσες. Αυτό είναι το επίπεδο της αποδοχής που απολαμβάνει πλέον το πιο σάπιο και προδοτικό καθεστώς της νεώτερης ελληνικής ιστορίας.

Το σκηνικό του εκφοβισμού είχε στηθεί εδώ και εβδομάδες. Τα ΜΜΕ, τηλεοράσεις και εφημερίδες, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να αναγκάσουν τον κόσμο να κλειστεί στα σπίτια του και να αποφευχθεί μια ακόμη αυθόρμητη έκρηξη της λαϊκής οργής, όπως συνέβη κατά την 28^η Οκτωβρίου του 2011. Μέχρι και τις «πατριωτικές πολιτοφυλακές» φούσκωσαν για να δημιουργήσουν κλίμα εθνικιστικής προβοκάτσιας, ενώ ο «δεν-έχω-διαβάσει-το-μνημόνιο-που-ψήφισα», Μ. Χρυσοχοΐδης, πρωτοστατούσε τις τελευταίες μέρες με εμπρηστικές δηλώσεις τύπου «ακροδεξιά στοιχεία ετοιμάζονται ν’ αμαυρώσουν την επέτειο».

Βεβαίως, αυτοί που πέτυχαν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και να αμαυρώσουν την επέτειο ήταν η ίδια η κυβέρνηση και ο υπουργός της κατοχικής τάξης. Και το πέτυχαν, κυρίως διότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και ιδιαίτερα η αριστερά, λούφαξαν. Αντί να μπουν μπροστά, σήμερα, καλώντας σε μαζικές κινητοποιήσεις, ώστε να σπάσουν τον τρόμο, να προφυλάξουν τους πολίτες από την αυθαιρεσία και την καταστολή και να απομακρύνουν και τους πιθανούς προβοκάτορες, προτίμησαν να μείνουν στα σπίτια τους, βλέποντας από την τηλεόραση τα γεγονότα. Έφθασαν μάλιστα να μιλούν για πιθανές προβοκάτσιες, συμβάλλοντας έτσι στην κατατρομοκράτηση του λαού. Και πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι, καθώς, ούτως ή άλλως, και μέχρι πολύ πρόσφατα, αυτοί οι χώροι πρωταγωνιστούσαν στην αποδόμηση της εθνικής σημασίας της επανάστασης και την κατασυκοφάντηση της επετείου, καλώντας στην κατάργηση των παρελάσεων. Αυτή τη φορά, βέβαια, οι ευθύνες είναι μεγαλύτερες, μια και η παρουσία του κόσμου στους δρόμους δεν είχε μόνο συμβολικό νόημα, δηλ. να αποδείξουμε ότι οι αγώνες των Ελλήνων για ελευθερία συνεχίζονται και το 2012: Είχε και άμεσο πολιτικό νόημα, καθώς σήμερα, ανήμερα της μεγάλης εθνικής επετείου, η κυβέρνηση επέλεξε να δώσει την τελευταία, πριν τις εκλογές, μεγάλη αντιπαράθεση με το κοινό λαϊκό αίσθημα.

Εμείς, ως Κίνηση Πολιτών Άρδην, είχαμε έγκαιρα καταγγείλει τις άθλιες μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και του Χρυσοχοΐδη. Γι’ αυτό και καλέσαμε δημόσια τους φίλους και τις φίλες να κατεβούμε οργανωμένα στην παρέλαση. Η αντίδραση του καθεστώτος υπήρξε άμεση. Δεν προλάβαμε να κάνουμε λίγα μέτρα από τα γραφεία μας, και να κολλήσουμε μία-δυο αφίσες με τον Κολοκοτρώνη, και αμέσως περικυκλωθήκαμε από δυνάμεις ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ, ακολουθούμενοι από δεκάδες ασφαλίτες και εκατοντάδες ένστολους, οι οποίοι, με συνεχείς προκλήσεις, έστησαν το σκηνικό της προσαγωγής μας. Σύντομα, ο επικεφαλής διέταξε την προσαγωγή πέντε μελών της Κίνησής μας (Γ. Καραμπελιά, Χ. Σταματοπούλου, Ιω. Ξένου, Β. Στοϊλόπουλου και Ιλ. Κουλαφέτη), οι οποίοι οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ και αφέθηκαν ελεύθεροι έπειτα από ώρες. Το περιστατικό αυτό, καθώς και δεκάδες άλλα στην Ελλάδα, οι προσαγωγές ηλικιωμένων που χτυπούσαν κουτάλια σε τάπερ, και άλλα παρόμοια συμβάντα, καθιστούν σαφές το μήνυμα που ήθελε να δώσει το υπουργείο της κατοχικής τάξης: πλέον, η έκφραση του κοινού λαϊκού αισθήματος, που ξεχειλίζει από οργή, έχει ποινικοποιηθεί. Και πέραν αυτού, όλο το σκηνικό της διαπόμπευσής μας από την αστυνομία, η περικύκλωση μερικών ανθρώπων από δεκάδες αστυνομικούς και οι προσαγωγές για τα τρικάκια και τις αφίσες με τον… Κολοκοτρώνη, καταδεικνύουν τα νέα, πολύ επικίνδυνα για τον λαό και τον τόπο, πρότυπα γελοιότητας και νοητικής υστέρησης που έχει υιοθετήσει η ΕΛΑΣ.

Ωστόσο, η μεγάλη επιχείρηση κατατρομοκράτησης του ελληνικού λαού δεν πέτυχε εντελώς. Στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας, ο ελληνικός λαός βροντοφώναξε παρών και γιόρτασε την επέτειο της μεγάλης απελευθέρωσης, γιουχάροντας τους εκπροσώπους του άθλιου πολιτικού κατεστημένου. Και τούτο ήταν μια τρανή απόδειξη, ότι, όσο κι αν αυτό το καθεστώς κουρελιάζει Σύνταγμα και αναφαίρετα δικαιώματα του πολίτη, όσο κι αν μισεί τον λαό και καταδιώκει απηνώς κάθε συλλογική έκφραση της βούλησής του, δεν μπορεί να κατασιγάσει την οργή για την υποδούλωση του τόπου.

1821-2012: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

25 ΜΑΡΤΙΟΥ – ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ – Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ