Κύπρος: από την κλοπή του λειψάνου στην κλοπή του κράτους

Του Δημ.Κωνσταντακόπουλου

Η σύληση του τάφου του Προέδρου Παπαδόπουλου θέτει σειρά δύσκολών ερωτημάτων, πρώτο εκ των οποίων το κατά πόσον συνδέεται με το κυπριακό. Με τα ελάχιστα στοιχεία που ήδη γνωρίζουμε, μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε, δεν είναι όμως άχρηστο να τις κάνουμε, διατηρώντας βεβαίως επιφύλαξη για νεώτερα στοιχεία.

Ανοησίες και απιθανότητες

1. ‘Ενας παράφρων μπορεί να υπάρχει. Ομάδα παραφρόνων, με στρατιωτική πειθαρχία, που εκτελούν καλά σχεδιασμένη μακάβρια επιχείρηση, μοιάζει περίπου αδύνατη.

2. Αναφέρθηκε η περίπτωση Ελλήνων ακροδεξιών εθνικιστών, που θέλουν να ΅ηρωοποιήσουν΅ τον Παπαδόπουλου . Μοιάζει αφελής ως υπόθεση, προϊόν ΅μανίας΅ του ΑΚΕΛ να βλέπει τον ελληνικό εθνικισμό ως κύριο εχθρό του. (H ΕΣΣΔ κατέρρευσε γιατί ο Γκορμπατσώφ νόμισε ως κύριο εχθρό τους σκληροπυρηνικούς και όχι τη Δύση. Η Κίνα επεβίωσε γιατί διατήρησε πάντα στον πυρήνα της στρατηγικής της την εικόνα της Δύσης ως εχθρού). Γιατί εθνικιστικοί, ακροδεξιοί κύκλοι να θέλουν την προσβολή του Τάσσου; Πρόκειται άλλωστε για ελάχιστους ανθρώπους στην Κύπρο, υπό ασφυκτική παρακολούθηση, Aν ήταν ένοχοι, θα τους έπιαναν σε πέντε λεπτά. Tα πολιτικά προβλήματα τα δημιουργούν τα ίδια τα κόμματα και οι πολιτικοί στον εαυτό τους και δεν χρησιμεύει σε τίποτα να κατασκευάζουν εχθρούς για να τους τα αποδώσουν. Ειρήσθω εν παρόδω, ο ελληνικός ακροδεξιός εθνικισμός εκ γενετής συνδέεται με ξένες δυτικές υπηρεσίες και ποτέ δεν εξυπηρέτησε ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Γιατί τέτοιες υπηρεσίες να θέλουν ηρωοποίηση Παπαδόπουλου;

3. Kλοπή για λύτρα. Να κλέψεις σωρό αρχηγού κράτους, βάζοντας όλες τις υπηρεσίες του και τον πληθυσμό να σε κυνηγάει, δεν φαίνεται πολύ έξυπνη ή ασφαλής ως εγκληματική ενέργεια. «Ακόμα κι αν πρόκειται για ακραία πράξη οργανωμένου εγκλήματος, υπό το πρόσχημα λύτρων, δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς ένα κλίμα πολιτικών διεργασιών σε υπόγεια αλληλεπίδραση με την εγκληματική δράση», λέει ο Καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιάννης Πανούσης. Πίσω από τα λύτρα, πιστεύει, κρύβεται πολιτική στόχευση.

Οι ΅συμπτώσεις΅

Η κλοπή της σωρού έγινε την παραμονή του ετήσιου μνημοσύνου και μετά τον τερματισμό της αξιολόγησης της Τουρκίας, θα συνέπιπτε μάλιστα κανονικά με αυτή, αν δεν είχε κλείσει το θέμα σε επίπεδο Υπουργών (με την αξιολόγηση συνέπεσε και η κορύφωση οικονομικών πιέσεων κατά της Ελλάδας, ένα είδος «Ιμίων της οικονομίας»). Η κλοπή έγινε στην αρχή μιας περιόδου λίγων μηνών, στη διάρκεια των οποίων θα κριθεί η ύπαρξη κυπριακού κράτους, η μορφή «λύσης» και οι προοπτικές της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ. Για να αποδεχθούμε ερμηνείες του κοινού ποινικού δικαίου θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι όλα αυτά τα γεγονότα απλώς συμπίπτουν με την κλοπή του λειψάνου, που είναι επίσης τελείως άσχετη με τον ρόλο που έπαιξε και τον ισχυρό συμβολισμό που εκπέμπει και σήμερα ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, του ‘Όχι στο σχέδιο Ανάν και τα σχέδια των Μπους, Μπλερ και ΣΙΑ. Σας φαίνεται πολύ πιθανή η συρροή τόσων ΅συμπτώσεων΅; (Nα σημειώσουμε επίσης την εμφάνιση, κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο, συνθημάτων “η Κύπρος είναι τουρκική”, γραμμένων σε τουρκική γραφή που δεν συνηθίζουν οι Τουρκοκύπριοι…)

Σκέψεις μιας νοτιοδανέζας για την Κοπεγχάγη

Της Λαμπρινής Χ. Θωμά

Κιότο, Κοπεγχάγη, κάποια επόμενη πόλη θα ακολουθήσει. Μόνο που δεν είμαστε στη φάση των συνεδριάσεων. Είμαστε εκεί που ο πανικός μοιάζει αναπόφευκτος.

 Κοπεγχάγη. Όπως Κιότο. Όπως μια ακόμη πόλη – άραγε κι αυτή από «Κ» (όπως «Κ»ωλυσιεργία);- που θα ακολουθήσει. Μία ακόμη συνεδρίαση, μία ακόμη πολυέξοδη συγκέντρωση. Μόνο που δεν είμαστε στην φάση των συνεδριάσεων. Είμαστε στην φάση όπου ακόμη και οι ακλόνητα νουνεχείς και ψύχραιμοι θα πρέπει να αρχίσουν να πανικοβάλλονται. Κατά την οποία, δεν απαιτούνται έκτακτες διασκέψεις αλλά, πιθανώς, η σύσταση ενός διαρκούς διακρατικού σώματος με υψηλές αρμοδιότητες –προστίμων, νομοθεσίας και περιοριστικών μέτρων. Ενός «ΟΗΕ» του Περιβάλλοντος.

Αυτές τις μέρες, οι ηγέτες του Κόσμου συνεδρίασαν ―μετά μπουφέ― για να καταλήξουν σε μια λύση που να τους ικανοποιεί όλους: τους οικολόγους και τους βιομήχανους, τη Δύση και τις αναπτυσσόμενες χώρες, τον ΟΟΣΑ και τον Αρκτούρο. Όμως, τα ασυμβίβαστα δεν συμβιβάζονται. Στο παραπέντε απαιτείται προτεραιότητα –εννοείται της προστασίας του περιβάλλοντος—και όχι συμβιβασμός. Και μόνη η σκέψη του συμβιβασμού αποτελεί δείγμα στρέβλωσης της σπουδαιότητας των δυο θεμάτων: από την μια το περιβάλλον και από την άλλη η υπερανάπτυξη ενός συστήματος παραγωγής που έχει προ πολλού ξεπεράσει κάθε αντιστοιχία με τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες, και του οποίου η καρκινωματική ανάπτυξη αντί να περιορίζεται στην ίδια την Δύση διεκδικείται επιπλέον ως προϋπόθεση της ανάπτυξης της Κίνας και της Ινδίας.

ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ: Ο “Οικοπαράξενος” μας μεταφέρει από την Ομόνοια στην Κοπεγχάγη

 

Ομόνοια του Θερμοκηπίου….

 

Κάπως έτσι φαντάστηκε την Ομόνοια της εποχής του Θερμοκηπίου – δηλαδή πλημμυρισμένη από θάλασσα ! – ο εικαστικός καλλιτέχνης Δημήτρης Τσουμπλέκας.

Όσοι ενδιαφέρονται να αποφύγουν τα θαλασσινά μπάνια στη σκιά του Hondos (!)(γνωστό πολυκατάστημα της περιοχής….) καλό είναι να συμβάλουν στο σχετικό αγώνα και στη σωρεία των κινητοποιήσεων που γίνονται αυτές τις ημέρες.

Τη Δευτέρα, 14.7.2009 και ώρα 19.00, στα γραφεία του περιοδικού ΑΡΔΗΝ(Θεμιστοκλέους 37), συζητούν οι Γιάννης Σχίζας (περ.ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ), Νίκος Ντάσιος (Περιβαλλοντολόγος)και Ιωάννα Κοντούλη (στέλεχος των Οικολόγων Πρασίνων). Κεντρική αγωνιστική διεκδίκηση : ΕΞΩ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΕΡΙΑ!!!

«HOPE»NHAGEN …..

                 «Ηope» στα Αγγλικά σημαίνει «ελπίδα» και «HOPENHAGEN» είναι ένα λογοπαίγνιο, μια σύζευξη του ονόματος της Κοπεγχάγης με την ελπίδα για ένα καλύτερο διεθνές κλίμα : για τη φύση, για τις διακρατικές σχέσεις, ιδιαίτερα για τις σχέσεις πρώτου και τρίτου κόσμου…Το λογοπαίγνιο αυτό αναδύθηκε στην άτυπη «σύνοδο βάσης» , που διαδραματίζεται παράλληλα με τη «Σύνοδο Κορυφής» στην πρωτεύουσα της Δανίας, μέχρι την 18.12.2009 .

           Τη στιγμή που πληκτρολογούνται αυτές οι γραμμές πολλοί και διάφοροι μιλάνε για επικείμενο ναυάγιο, όμως τα ίδια ακριβώς συνέβαιναν και πριν 12 χρόνια στο Κυότο της Ιαπωνίας. Εκεί και τότε, η συμφωνία επήλθε ως εκ θαύματος την τελευταία στιγμή και μετά από ένα μαραθώνιο διαβουλεύσεων – με την προσυπογραφή μάλιστα και του Αλ Γκορ, αντιπροέδρου των ΗΠΑ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΕ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ, ΠΕΜΠΤΗ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009 ΣΤΙΣ 6 μμ

ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΒΕΤΟ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥΡΚΙΑ 

 

Για μια εναλλακτική πολιτική στο μεταναστευτικό ζήτημα

του Θόδωρου Ντρίνια

(περιοδικό «Άρδην» τχ. 77)

 

Οι πρόσφατες ευρωεκλογές αποτέλεσαν ορόσημο στη συζήτηση για το μεταναστευτικό στη χώρα. Πριν τον Ιούνιο για τη μετανάστευση και τους μετανάστες μιλούσαν, κατά κύριο λόγο, είτε οι επίδοξοι θηρευτές τους είτε οι αυτόκλητοι σωτήρες τους. Σήμερα, σχεδόν όλοι κάτι έχουν να πούνε και κυρίως να προτείνουν, συχνά με μια ευκολία που εκπλήσσει! Μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό απόψεων, βασική προϋπόθεση για την κατάθεση μιας συνεκτικής πολιτικής άποψης πάνω στα ζητήματα που θέτει στην κοινωνία μας το φαινόμενο της μετανάστευσης, είναι η προσέγγιση του ζητήματος από μια θέση αρχών και η ένταξή της στα πλαίσια μιας ευρύτερης πολιτικής στρατηγικής. Δηλώνεται, λοιπόν, εξ αρχής ότι το παρόν σημείωμα θα κινηθεί εντός του πλαισίου που ορίζουν το ανθρωπιστικό και δημοκρατικό κεκτημένο του (όποιου) πολιτισμού μας και οι πτυχές της συλλογικής μνήμης ενός λαού προσφύγων και μεταναστών, του ελληνικού. Αυτό σημαίνει ότι «λύσεις» που κρυφά ή φανερά επιδιώκουν το αποτρεπτικό κροτάλισμα των πολυβόλων στα σύνορα και τις ακτές μας ή, αντίθετα, Νεγκρικές φαντασιώσεις[1] για την έλευση της πολυπόθητης «επανάστασης» με όχημα την «εισβολή του παγκόσμιου πλήθους» και την συνακόλουθη άρση του δικαιώματος μιας κοινωνίας να οριοθετείται, βρίσκονται εκτός του προαναφερόμενου πλαισίου και απορρίπτονται.

 

 

Λύση ή Διαχείριση;

Στην τρέχουσα συζήτηση για το μεταναστευτικό, δημιουργείται έντονα η αίσθηση ότι το ζήτημα μπορεί εύκολα ή δύσκολα να επιλυθεί. Αρκεί να ληφθούν 1,2,3,…,ν μέτρα και να συνδυαστούν κατάλληλα μεταξύ τους. Όμως, το μεταναστευτικό – όπως και το οικολογικό και άλλα κορυφαία ζητήματα της εποχής μας – είναι πρόβλημα υπερπολύπλοκο. Με τη σημερινή του μορφή, είναι συνδυαστικό αποτέλεσμα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, των γεωπολιτικών επιλογών των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, της νέο-αποικιοκρατίας και της κατάρρευσης των οικοσυστημάτων, παραγόντων ήδη ισχυρά αλληλοεξαρτώμενων. Ταυτόχρονα, μεγεθυνόμενο, «επιστρέφει» και επηρεάζει τις ίδιες τις δομές των οικονομικών και γεωπολιτικών μεγα-συστημάτων που το πυροδότησαν, εντείνοντας την πολυπλοκότητα. Το να φαντάζεται κανείς ότι μπορεί να «λυθεί» ένα πλανητικής έκτασης ζήτημα χωρίς να αναιρούνται ή να τροποποιούνται οι παράγοντες που το δημιουργούν είναι σαν να πιστεύουν, για παράδειγμα, οι κάτοικοι μιας μικρής πόλης ότι απαγορεύοντας εντελώς τη χρήση των αυτοκινήτων θα γλιτώσουν οι ίδιοι από τις συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη! (Θα εξασφαλίσουν σίγουρα μια ανώτερη ποιότητα ζωής και θα γλιτώσουν από κάμποσα προβλήματα σχετιζόμενα με τη χρήση του αυτοκινήτου, η τρύπα του όζοντος όμως θα μείνει στη θέση της, για όσο τουλάχιστον το παράδειγμά τους δεν γενικεύεται!).

Ποδηλατοπορεία των Ποδηλατών/Ποδηλατισσών Πάτρας στις 4 Δεκεμβρίου

Στο τομέα  της καθημερινής οικολογίας, υπάρχει στην Πάτρα μία κίνηση νέων πολιτών, που δραστηριοποιείται ασταμάτητα την τελευταία τριετία, διεκδικώντας τα αυτονόητα  δηλαδή  την ανεμπόδιστη μετακίνηση ποδηλατών, πεζών, και ιδίως ατόμων με αναπηρία, χωρίς πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες. Αξίζει να  τους συνδράμουμε, ή τουλάχιστον να τους παρακολουθούμε και να τους υποστηρίζουμε…

Η ιστοσελίδα τους είναι το http://podilatespatras.org  όπου η τελευταία είδηση είναι η πρόσκληση στη μηνιαία ποδηλατοπορεία που θα διεξαχθεί την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου, ξεκινώντας στις 17:30 από την Πλατεία Όλγας της Πάτρας, ενώ αυτοπαρουσιάζονται στο  http://podilatespatras.org/index.php?option=com_content&view=article&id=5&Itemid=14 ως εξής

Νέες μορφές κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας – Νέοι συνεταιρισμοί και εναλλακτικές μορφές οικονομικής δικτύωσης

Νέες μορφές κοινωνικής

και αλληλέγγυας οικονομίας…

Άρθρο των

Δρ. Τάκη Νικολόπουλου (δικηγόρου Πατρών, εξειδικευμένου στο δίκαιο Περιβάλλοντος)

 και Δρ. Δημήτρη Καπογιάννη (οικονομολόγου)

 διδασκόντων στο τμήμα Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Μεσολογγίου

 ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ «δαίμων ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ» Τ. 97 Οκτωβρίου 2009

Στη μνήμη του πρωτοπόρου έλληνα οικο-νομολόγου και “από-μεγεθυνσιακού”, Σπήλιου Παπασπηλιόπουλου

Δίπλα από την εμπορευματική οικονομία (που υλοποιείται από τους οικονομικούς φορείς και ρυθμίζεται από τις δυνάμεις της αγοράς), και τη δημόσια ή κρατική (η οποία υλοποιείται από το κράτος με βάση τη αναδιανεμητική αρχή), υπάρχει και η οικονομία που υλοποιείται από τους πολίτες με ίδια πρωτοβουλία και διέπεται όχι από την αρχή του ανταγωνισμού αλλά από την αρχή της αμοιβαιότητας (reciprοcité), της συνεργατικότητας και της εμπιστοσύνης, και ονομάζεται σήμερα κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία (ή παραδοσιακά, τρίτος τομέας).

Πρόκειται για μια έννοια, και κυρίως πρακτική, ζωντανή και δυναμική, με πολύπλοκα και ποικιλόμορφα χαρακτηριστικά, οικονομικά, πολιτικά και συμβολικά, αλλά και οξύμωρα και αντιφατικά στοιχεία. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια, τα σύνορα ανάμεσα σ’ αυτές τις οικονομίες δεν είναι στεγανά, και η μία βρίσκεται σε όσμωση με την άλλη, πράγμα που δημιουργεί προβλήματα στην επιστημολογική συγκρότηση της έννοιας. Σε κάθε σφαίρα δηλαδή (πολιτών, κρατική ή δημόσια, και οικονομική-εμπορευματική) συναντάμε οργανώσεις οι οποίες διαπερνώνται, με λιγότερη ή περισσότερη ένταση, από τη αρχή που διέπει τη σφαίρα τους αλλά και από την αρχή των άλλων σφαιρών (E. Dacheux, D. Goujo, 2002). Μια ένωση ή σύλλογος, για παράδειγμα, που ανήκει στη κοινωνική ή αλληλέγγυα οικονομία μπορεί να μη διαπερνάται μόνο από τη αρχή της αμοιβαιότητας αλλά και από τη λογική της αναδιανομής ιδίως για περιπτώσεις όπου ασκείται κατά παραχώρηση δημόσια υπηρεσία (στη πρόνοια και στην υγεία για παράδειγμα), ή την αναζήτηση κέρδους. (Αυτό ισχύει ιδίως για ενώσεις που υλοποιούν προγράμματα οικονομικής επανένταξης ή επαγγελματικής κατάρτισης).

ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΑΤΑ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΕΝΟΣ ΤΙΜΗΜΕΝΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ (του Δ. Αλευρομάγειρου ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1974)
ΓΙΑ…ΤΙΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΚΤΟΞΕΥΕΙ Ο Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ

«Μόλις με πληροφόρησαν ότι στην σημερινή του εκπομπή (13/11/2009) στον τηλεοπτικό σταθμό ΤΗΛΕ ΑΣΤΥ ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, είπε περίπου τα εξής:
Για τον Νίκο Μπελογιάννη:
“Γιατί τον τιμούμε;, τι ήταν ; ένας σταλινικός πράκτορας ,τον οποίον τελικά τον εκτέλεσε η Κεντρώα Κυβέρνηση του Πλαστήρα και όχι οι δεξιοί”…..
Για την αντίσταση κατά της χούντας και το Πολυτεχνείο:
-”Ποιά αντίσταση; Ένας Μουστακαλής, ένας Σαβούρας, ένας Μήνης, ένας Παπανικολάου και τίποτ΄άλλο”…. Το Πολυτεχνείο έγινε γιατί οι Αμερικανοί δεν ήθελαν τον Παπαδόπουλο ο οποίος δεν τους έδωσε διευκολύνσεις για τον πόλεμο του Γιών Κιπουρ, και ο οποίος ήθελε να ομαλοποιήσει την πολιτική ζωή με τον Μαρκεζίνη , θα είχαμε εκλογές τον Φεβρουάριο του 1974 και έτσι δεν θα είχαμε την καταστροφή της Κύπρου”… Εντάξει, υπήρξαν νεκροί [σ.σ. πάλι καλά]. Κι εμένα μ΄έπιασε ένας ταγματάρχης [σ.σ. Να και αντιστασιακός ο Γιώργος Καρατζαφέρης!] »

ΣΧΟΛΙΟ (Δημήτρη Αλευρομάγειρου)

« Αυτά τα ανιστόρητα και διαστρεβλωμένα είπε σήμερα ο κ. Γ. Καρατζαφερης..

-Το ότι η χούντα του 67 έγινε για να καταστραφεί η Κύπρος , τσιμουδιά…

-Το ότι η χούντα απέσυρε τον Νοέμβριο του 1967, κατά εξευτελιστικόν τρόπο για τον Ελληνικό στρατό, την Μεραρχία που είχε στείλει από το 1964 στην Κύπρο ο Γ. Παπανδρέου, εν συνεννοήσου και κατόπιν αιτήσεως με τον Μακάριο, ενώ ύστερα από την απόσυρσή της η Κύπρος έμεινε γυμνή στις ορέξεις της Τουρκίας ,τσιμουδιά…

-Το ότι ο ίδιος ο χουντικός Παπαδόπουλος είχε προτείνει στους Τούρκους συνομοσπονδία;…τσιμουδιά…

-Για την κορυφαία αντιστασιακή ενέργεια του Αλέκου Παναγουλη την 13 Αυγούστου 1968, τσιμουδιά… [πως αυτό συνδυάζεται με το γεγονός ότι ο ίδιος ο Γ.Καρατζαφερης έχει ζητήσει να τιμηθεί ο Α. Παναγούλης με άγαλμα στη Βουλή;;;;;και παραβρέθηκε φέτος και στο μνημόσυνο την 1η Μαιου;[βέβαια ακουστήκαν αποδοκιμασίες για την παρουσία του, Ελπίζω να μην ξανάρθει..]]

-Για την αντιστασιακή οργάνωση Δημοκρατική Άμυνα με Σάκη Καραγιωργα, Βασίλη Φίλια, Στρατηγό Ιορδανίδη, Νίκο Κωνσταντόπουλο, ,Γιάννη Κομποτιάτη, Γεράσιμο Νοταρά, Γ.Κουβελάκη, κι εκατοντάδες άλλους…τσιμουδιά…
-Για το κίνημα του Ναυτικού και την ανταρσία του Βέλους, που συγκλόνισε τη χούντα, τσιμουδιά…

-Για την οργάνωση ¨Ελεύθεροι Έλληνες με χιλιάδες Αξιωματικούς;, τσιμουδιά…

-Το ότι η χούντα αποστράτευσε- μόλις μέχρι τον Ιανουάριο του 1968- ,2500 αξιωματικούς[βλέπε περιοδικό Ελένης Βλάχου ,"Γκρηκ Ριπορτ"στο Λονδίνο];,τσιμουδιά…
Λυπάμαι και λυπάμαι πολύ γιατί πολλοί από τους ψηφοφόρους του ΛΑΟΣ παρασύρθηκαν από “πατριωτικές κορώνες” του κ. Γ.Κ και έτσι είναι σήμερα στη Βουλή των Ελλήνων και διάλεξε την μέρα για να υβρίσει και την αντίσταση και τη Δημοκρατία.
Δεν θα αποφύγω να μιλήσω και για τον Νίκο Μπελογιάννη…

ΕΥΓΕ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ!

ΕΥΓΕ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ !
Οι ένοπλοι μηδενιστές,  δεν αξίζουν παρά το χλευασμό μας…

Ηχηρή απάντηση έδωσε ο Μίκης Θεοδωράκης στις απειλές που εκτόξευσε εναντίον του η οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς», στην προκήρυξη με την οποία ανέλαβαν την ευθύνη για την επίθεση στο σπίτι του Μίμη Ανδρουλάκη.
Σε ανοιχτή επιστολή, η οποία φέρει τον ειρωνικό τίτλο «Ανοιχτή Δήλωση μετανοίας», ο Μίκης Θεοδωράκης απευθύνεται στους τρομοκράτες:

«Λεβέντες μου, σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη, σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου Λαού μας. Με τη γενναία σας δημόσια αποκήρυξή μου μού ανοίξατε τα μάτια. Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής Δεξιάς και τώρα μετανιωμένος αποζητώ τη δίκαιη τιμωρία μου».
Και συνεχίζει: «Το σπίτι μου βρίσκεται σε μια μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανούς 1, και, καθώς είμαι ξαπλωμένος, έχω απέναντί μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ΄όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρά μου για να σας διευκολύνω, με κίνδυνο να πάθω γρίπη. Όμως ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέρειες, όταν έχει να κάνει με terroristes- τιμωρούς όπως εσείς… ».
Η επιστολή φέρει χειρόγραφη υπογραφή του Μίκη Θεοδωράκη κάτω από τη φράση «Je vous remercie» και υστερόγραφο: «Καημένε Παπαδόπουλε, πού είσαι να καμαρώσεις τη σπορά σου…».

Υπενθυμίζεται ότι η προκήρυξη της οργάνωσης έκανε λόγο για «επιφανείς προσωπικότητες της αντι-δικτατορικής αυτοεξορίας, στο Παρίσι της καλοπέρασης, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης», καθώς και για «γνωστούς πρώην αριστερούς με κύρος και διεθνή φήμη, που ξεπληρώνουν τις ολιγοήμερες διακοπές τους στα κρατητήρια της Ασφάλειας με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα

Για το Πολυτεχνείο…