Ευρώ – Δραχμή: Μόνη λύση η οικονομική αυτοδυναμία. Εσωτερικό ομολογιακό δάνειο τώρα! – Εκδήλωση στην Πάτρα 27/1

Η Κίνηση Πολιτών Άρδην και το Κοινοτικόν σας καλούν σε εκδήλωση – συζήτηση την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου, ώρα 7.30 μ.μ., στο «Κοινοτικόν» (πεζόδρομος Ηφαίστου 50, Πάτρα), με θέμα:

Ευρώ και Δραχμή: Μόνη λύση η οικονομική αυτοδυναμία

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ΔΑΝΕΙΟ ΤΩΡΑ!

Ομιλητές:

Γ. Καραμπελιάς – Οικονομολόγος/Συγγραφέας

Β. Τσεκούρας – Νομικός

ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ…Η ΒΑΝΤΑΝΑ ΣΙΒΑ, ΑΠ’ΤΗ ΜΑΚΡΙΝΗ ΙΝΔΙΑ

MIA NEA ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

της Βαντάνα Σίβα
δημοσιεύτηκε στο Άρδην τ. 70

Η συζήτηση περί της υπέρβασης των συνόρων και της κατάργησης του έθνους-κράτους έχει γίνει του συρμού. Παρ’ όλα αυτά, η σταδιακή απομάκρυνση από μια εποχή κατά την οποία η κυριαρχία αποτελούσε μονοπώλιο του έθνους-κράτους με κανέναν τρόπο δεν συνεπάγεται και το τέλος της έννοιας της κυριαρχίας. Στην πραγματικότητα, το τέλος της συγκεντρωτικής έννοιας της εθνικής κυριαρχίας δημιουργεί μια νέα δυνατότητα για να επαναπροσδιοριστεί και να επανεπιβεβαιωθεί η έννοια μιας εθνικής κυριαρχίας που διαχέεται στον λαό τον οποίο αφορά, και τις κοινότητες που τον απαρτίζουν.

Τι είναι ένα Έθνος; Το Σάκτι (η ενέργεια) των εκατομμυρίων που το απαρτίζουν.
Τι είναι ένα έθνος; Τι συγκροτεί τη μητέρα-πατρίδα μας; Δεν είναι ένα κομμάτι γη, ούτε σχήμα λόγου, ούτε αποκύημα της φαντασίας. Είναι ένα παντοδύναμο Σάκτι, αποτελούμενο από τα Σάκτι (την ενέργεια) όλων των εκατομμυρίων μονάδων που φτιάχνουν ένα έθνος… συμπυκνωμένα σε μια μάζα ισχύος και σφυρηλατημένα σε μια ενότητα. Το Σάκτι που αποκαλούμε Ινδία, το Μπαγουάνι Μπαράτι (Bhawani Bharati), είναι η ζώσα ενότητα των Σάκτι 300 εκατομμυρίων ανθρώπων (τώρα πια 900).
Σρι Αουρομπίντο

Η παγκοσμιοποίηση έχει καταστήσει απόλυτα ρευστή τη σχέση μεταξύ της κοινότητας, του κράτους και των επιχειρήσεων. Έχει ενισχύσει την ασυδοσία των επιχειρήσεων, κατοχυρώνοντας την πρωτοκαθεδρία τους, ενώ ταυτόχρονα διαβρώνει τις δυνάμεις και τις ελευθερίες των ανθρώπων σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το ίδιο το κράτος υφίσταται έναν τεράστιο μετασχηματισμό και γίνεται μονόπλευρο, αντιπροσωπεύοντας μάλλον τα συμφέροντα των επιχειρήσεων παρά εκείνα του πολίτη και των κοινοτήτων.

Ο κρατικός προστατευτισμός, που είχε υπονομεύσει παλιότερα τις κοινότητες, τώρα υπονομεύεται ο ίδιος από τις επιχειρήσεις. Και αυτή η διαδικασία βρίσκεται στην καρδιά της παγκοσμιοποίησης. Ενώ ο ρόλος του κράτους στη ρύθμιση των εμπορικών συμφερόντων και των επιχειρήσεων όλο και μικραίνει, ο ρόλος του στη διεύρυνση των επιχειρηματικών δικαιωμάτων και μονοπωλίων μεγαλώνει. Η υπονόμευση από τα πάνω της δικαιοδοσίας του έθνους-κράτους δεν ενισχύει την κοινωνία, αλλά τις επιχειρήσεις. Δεν μεταφέρει τις εξουσίες προς τα κάτω, παραδίδοντάς τις στα χέρια των κοινοτήτων, αλλά προς τα πάνω, στις αίθουσες συνεδριάσεων των επιχειρήσεων. Αυτό δημιουργεί ένα αντεστραμμένο κράτος, ένα κράτος δεσμευμένο περισσότερο στην προστασία ξένων επενδύσεων και λιγότερο στην προστασία των πολιτών και των κοινοτήτων που αποτελούν τη χώρα. Στην πραγματικότητα, οι πολυεθνικές και οι διεθνείς οργανισμοί, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, επωφελούνται από αυτόν τον μετασχηματισμό, κι έτσι τον προωθούν, επιστρατεύοντας εύηχους όρους όπως «φιλελευθεροποίηση της οικονομίας» και «ελεύθερο εμπόριο».

Καθώς η παγκοσμιοποίηση επιτρέπει την εντεινόμενη ιδιωτικοποίηση των πόρων, αφαιρώντας τους από τη δικαιοδοσία του κράτους ή των κοινοτήτων,  η δυσαρέσκεια και οι αντιδράσεις πυκνώνουν, δυναμιτίζοντας την τάξη των κοινωνιών. Σ’ αυτήν την κατάσταση, ακόμα κι ένα ελάχιστο κράτος, που περιορίζει τις δικαιοδοσίες του απλώς στην τήρηση του

ΠΡΟΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΠΑΡΤΙ “ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΝ” στην ΠΑΤΡΑ – ΣΥΝΑΥΛΙΑ “ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ”

Την προσεχή Κυριακή 11/12, στις 20.30, θα πραγματοποιηθεί πάρτι με ζωντανή μουσική συνοδεία στο στέκι  “Κοινοτικόν”  Ηφαίστου

H ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Η τρομοκρατία των Κουίσλινγκ δεν θα περάσει

 

Από την Κίνηση Πολιτών Άρδην 

Τα σημερινά γεγονότα στο κτήριο της ΔΕΗ στη Μεσογείων, καθώς και η οπερέτα των διώξεων που ξεκίνησε η ασφάλεια εναντίον διαδηλωτών της μεγάλης λαϊκής παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, είναι δείγματα μιας εκστρατείας κατατρομοκράτησης του ελληνικού λαού που έχει εξαπολύσει η κατοχική κυβέρνηση. 

Στόχος είναι να κάμψουν την παλλαϊκή αντίθεση στη λαοκτόνα κυβερνητική πολιτική, η οποία γιγαντώνεται μέρα με τη μέρα σε κάθε γειτονιά αυτής της χώρας. Καθημερινά, μέσα από τις πορείες, τις συγκεντρώσεις και τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης που ξεπηδούν σε κάθε γειτονιά, δυναμώνει ένα αυτόνομο κίνημα αντίστασης στην υποδούλωση και τον εξανδραποδισμό του ελληνικού λαού. 

Ως αυτόνομο, αυτό το κίνημα δεν ελέγχεται και δεν ποδηγετείται, είναι απρόβλεπτο και άκρως επικίνδυνο για την εξουσία, γι’ αυτό και προσπαθεί να το πατάξει άμεσα, εν τη γενέσει του. 

Γι’ αυτό ξεκίνησαν τις διώξεις για την 28η Οκτωβρίου, γι’ αυτό και σήμερα επενέβη η αστυνομία στο κατειλημμένο κτήριο της ΔΕΗ. 

Γιατί τέτοιες πρωτοβουλίες και δράσεις εξελίσσονται μέρα με τη μέρα στα πολιτικά εργαστήρια αυτής της χώρας, όπου σφυρηλατείται η υπέρβαση του παλιού, σάπιου πολιτικού κόσμου και γεννιέται μια νέα δύναμη αντίστασης: ένα ορμητικό ποτάμι που σπάει τις παλιές κομματικές δομές και τις ιδεολογικές αγκυλώσεις και ενώνει στην πράξη τον λαό αξιώνοντας εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και άμεση δημοκρατία. 

Η ορμή του λαού είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός της υπερκομματικής μασκαράτας που στήθηκε για να συνεχίσει με το προσωπείο της συναίνεσης το έργο των ΠΑΣΟΚων. Γι’ αυτό και θα τη χτυπήσει, θα την κυνηγήσει αλύπητα όπου κι αν ξεσπάει, τσακίζοντας κάθε επίφαση δημοκρατίας. Δεν θα πρέπει να λυγίσουμε. Ας δώσουμε στην κατοχική τρομοκρατία την απάντηση που τους πρέπει. 

ΥΓ.: Ένας από τους 17 διωκόμενους για τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου στην Θεσσαλονίκη είναι και ο Γ.Μ., μέλος της Κίνησης Πολιτών Άρδην. Πρόκειται για την τρίτη, μέσα σε δυο μήνες, πολιτική δίωξη μέλους της

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Η ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ Πρωτοπορία Πάτρας Παρασκευή 25-11

 

Το Βιβλιοπωλείο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ (Γεροκωστοπούλου 31-33 ) παρουσιάζει το βιβλίο του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ, “H ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΗΓΑ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗ’’ την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου, στις 20:30. Το βιβλίο θα παρουσιάσουν, ο καθηγητής του Παν/μίου Ιωαννίνων Ερατοσθένης Καψωμένος, ο επίκ. Καθηγητής της Α. Ε. Ακαδημίας Βελλάς Ιωαννίνων Γεώργιος Παναγόπουλος, ο ερευνητής Κωνσταντίνος Ντίνος και ο συγγραφέας Γιώργος Καραμπελιάς. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Θεόδωρος Ντρίνιας.

Στη μακρά πορεία της ελληνικής παλιγγενεσίας, ο Βελεστινλής σηματοδοτεί το τέλος μιας περιόδου, κατά την οποία οι Έλληνες αναζητούσαν την ανεξαρτησία τους στηριζόμενοι πρωτίστως στη συνδρομή των ξένων, και την απαρχή μιας νέας, κατά την οποία

Τέλος και αρχή (προκήρυξη για την επέτειο του Πολυτεχνείου)

 

Τοὺς ὕπατους ἐγὼ ἀνάδειξα στὶς συνελεύσεις
κι αὐτοὶ κληρονομήσανε τὰ δικαιώματα
φορέσαν πορφυροῦν ἀτίθασον ἔνδυμα
σανδάλια μεταξωτὰ ἢ πανοπλία-
ἐξακοντίζουν τὰ βέλη τους ἐναντίον μου-
ἡ θέλησή μου ποὺ καταπατήθηκε
τόσους αἰῶνες.

Μ. Κατσαρός

Στις 17 Νοεμβρίου του 1973, κατεστάλη βίαια από την Χούντα μια εξέγερση που θύμιζε πολύ τις τελευταίες κινητοποιήσεις του ελληνικού λαού στο Σύνταγμα ή τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου.

Τότε, ήταν μια αυθόρμητη εξέγερση των φοιτητών, που αγκαλιάστηκε από το πλήθος του εργαζόμενου λαού, ενάντια στην δικτατορία, την ολοκληρωτική εξάρτηση της χώρας από τον ξένο παράγοντα, το μετεμφυλιακό «κράτος εκτάκτου ανάγκης», την καταπίεση και την αδικία που αυτό αντιπροσώπευε. Σήμερα, είναι οι κινητοποιήσεις ενάντια στην υποδούλωση της χώρας στο 4ο Ράιχ, ενάντια στην κατεδάφιση της χώρας, το ολοκληρωτικό ξεπούλημα του πλούτου, την εξαθλίωση του λαού της  από το μεταπολιτευτικό καθεστώς που καταρρέει. Τα κινήματα έχουν πολλά κοινά. Και τα δύο ήταν αυθόρμητα, πήγαζαν απευθείας από τα αντιστασιακά αντανακλαστικά των Ελλήνων, και δεν συμμορφώνονταν στις κομματικές υποδείξεις (ας μην ξεχνάμε ότι όλες οι οργανώσεις της αριστεράς με μπροστάρη το ΚΚΕ, αρχικώς κατήγγειλαν την εξέγερση του 1973 ως προβοκάτσια). Και τα δύο είχαν ως σύμβολο την ελληνική σημαία, και αξίωναν το δικαίωμα του ελληνικού λαού στην αυτοδιάθεση, ενάντια στις πλανητικές ηγεμονικές δυνάμεις. Επίσης, και τα δύο, ζητούσαν την ανατροπή σάπιων καθεστώτων, δοσιλογικών αρχουσών τάξεων που συγκροτούσαν την εξουσία ως πολιτικές μαφίες. Τέλος, και τα δύο ήταν οργανικά κομμάτια του παγκόσμιου μωσαϊκού των αγωνιζόμενων λαών και κινημάτων, που αξίωναν εθνική αυτοδιάθεση και κοινωνική απελευθέρωση.

Οι δύο αντιστασιακές στιγμές, βέβαια, έχουν και ένα άλλο κοινό. Βρίσκονται στην αρχή και το τέλος μιας ιστορικής περιόδου. Γιατί το Πολυτεχνείο ήταν η καταγωγική στιγμή της μεταπολίτευσης, και οι σημερινοί αγώνες σφραγίζουν το τραγικό της τέλος. Στο διάστημα που μεσολάβησε, ζήσαμε μια ολοκληρωτική αντιστροφή, μια κολοσσιαία αντεπανάσταση που ρήμαξε τη χώρα, εξανδραπόδισε τον λαό, και κατέστρεψε την αντιστασιακή του συνείδηση.

Κεντρική διαδικασία αυτής της αντιστροφής υπήρξε ο ΠΑΣΟΚΙΣΜΟΣ. Ο Πασοκισμός, δεν αφορά μόνο στον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κώστα Σημίτη και τον Γέωργιο Παπανδρέου, τους βουλευτές, την κλεπτοκρατία, την «αλλαγή» που αντικατέστησε τη δεξιά πολιτική μαφία με τις νέες φαμίλιες της κεντρο-αριστερής μαφίας. Δεν αφορά μόνο τον Κοσκωτά, την Αυριανή, τα κανάλια και τις τηλεοράσεις που έλεγχε με τα πεντοχίλιαρα η εξουσία. Δεν έχει να κάνει μόνον με τον εθνομηδενιστικό εκσυγχρονισμό, την ανάδειξη της πρεσβείας σε πολιτικό ρυθμιστή του τόπου, τον νεο-οθωμανισμό, τα ακαδημαϊκά τρωκτικά των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, το προοδευτικό Βήμα, το Μέγκα, τον Τσίμα, τον Πρετεντέρη ή τον Λιάκο και τον Σωμερίτη, όλες τις εκδοχές της σαπίλας που μας έχει οδηγήσει σήμερα στην ανοιχτή υποδούλωση, και απειλεί τον ελληνικό λαό με το φάσμα της εξαθλίωσης.

Ο ΠΑΣΟΚισμός είναι πρώτα και κύρια ένα μικρόβιο που μόλυνε όλη την κοινωνία, και κυρίως τις προοδευτικές της εκφράσεις, τα συνδικάτα, τα πανεπιστήμια, την Αριστερά. Είναι η επιστήμη της εξαργύρωσης των αγώνων της προηγούμενης περιόδου, από την Εθνική Αντίσταση μέχρι το Πολυτεχνείο. Ο εκφυλισμός κάθε συλλογικής αμφισβήτησης προς το «Σύστημα», η μετατροπή της σε άλλοθι πλουτισμού, κοινωνικής ανέλιξης, κύρους και δημοσιότητας.

ΠΑΣΟΚισμός, είναι να το παίζεις «αντιστασιακός» και στην πραγματικότητα να είσαι εσύ η εξουσία η ίδια: «αντιεξουσιαστής» πρωθυπουργός, αριστερός καναλάρχης, αριστερός μεγαλοδημοσιογράφος, αριστερό αφεντικό, αριστερό πανεπιστημιακό ιερατείο, αριστεροί και επαναστάτες βορείων προαστίων. Η χειρότερη εξουσία που πέρασε ποτέ από αυτόν τον τόπο. Η εξουσία που έκλεψε τα πιο πολλά, που ξεπούλησε τα πιο πολλά, που  παρέδωσε τα πιο πολλά, που κατεδάφισε τα πιο πολλά δικαιώματα.

ΠΑΣΟΚισμός είναι η πιο εξελιγμένη μορφή ραγιαδισμού, εκείνη που πανηγυρίζει την επικείμενη υποδούλωση, την ιδεολογικοποιεί διεκδικώντας δάφνες προοδευτισμού: Τι άλλο υπήρξε ο εθνομηδενισμός; Τι ήθελαν να μας πουν όταν έλεγαν ότι όλες οι μεγάλες αντιστάσεις του ελληνικού λαού, στην Τουρκοκρατία, στο ’21, στην Εθνική Αντίσταση, ότι η εθνική του αξιοπρέπεια και η αντιστασιακή του παράδοση ήταν τεράστιες απάτες; Απλούστατα προετοίμαζαν νέους ραγιάδες ομφαλοσκόπους, τους υπηκόους που ζητούν να έχουν σήμερα στη χώρα οι Γερμανοί, και οι δοσίλογοι Παπανδρέου, Βενιζέλοι, Παπαδήμες. Και οι υπόλοιποι που μπήκαν στο παιχνίδι και έκαιγαν ως δήθεν επαναστάτες την ελληνική σημαία στις πορείες, υπήρξαν στην καλύτερη περίπτωση άθελά τους, οι ταξικοί και πολιτικοί σύμμαχοι της μεταπολιτευτικής κυριαρχίας, μαζί με όλους τους μπουκωμένους από θέσεις, χρήμα και μισαλλοδοξία, διανοούμενους που χειροκροτούσαν τις πράξεις τους.

ΠΑΣΟΚισμός, τέλος, ήταν η τελευταία εκδοχή «εθνικής ενότητας», – δηλαδή της  συναίνεσης αυτών που κατέχουν την εξουσία, με διάφορα κοινωνικά στρώματα τα οποία επιχείρησαν να διαφθείρουν, για να φάνε, να κλέψουν και να διασκεδάζουν, μέσα σ’ ένα καθεστώς που τους αποθεώνει ιδεολογικά και πολιτικά. Και δυστυχώς, σ’ αυτή την «εθνική ενότητα», της κλεψιάς και της αλητείας, δεν αντιστάθηκε σοβαρά και συστηματικά σχεδόν κανένας χώρος.

Γι’ αυτό και η κληρονομιά του Πολυτεχνείου μένει μετέωρη, γι’ αυτό και το μήνυμά του βιάζονταν συστηματικά κάθε χρόνο, στις κρατικές επετείους, όπου παρέλαυναν παλαιοί αγωνιστές και διάφοροι άκαπνοι που παριστάνουν τους τέτοιους, για να γιορτάσουν όχι ένα από τα τελευταία μεγάλα ΟΧΙ που είπε ο ελληνικός λαός, αλλά το δικό τους ρεσάλτο προς την κυριαρχία. Εκείνοι που πρώτα πρόδωσαν τους αγώνες και τους συντρόφους τους, κι έπειτα πρόδωσαν ολόκληρη τη χώρα.

Η κληρονομιά του Πολυτεχνείου δεν θα βρεθεί στους επίσημους επετειακούς εορτασμούς, είτε αυτοί γίνονται με γραβάτες, είτε με κουκούλες. Η κληρονομιά του Πολυτεχνείου, τα νέα Πολυτεχνεία θα περάσουν μέσα από την ασυνέχεια, την κάθετη ρήξη με τον ΠΑΣΟΚισμό, μέσα από την κάθετη σύγκρουση με τον κόσμο της προδοσίας και του ευτελισμού, τον κόσμο της μεταπολίτευσης. Γι’ αυτό και η διάσωσή της επαφίεται στα νέα κινήματα, στην αναγέννηση των αντιστασιακών αντανακλαστικών των Ελλήνων, στους νέους αγώνες ενάντια στην Τρόικα, το Μνημόνιο, τους Κουΐσλινκ, της επονείδιστη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και το Δ΄ Ράιχ που προσπαθούν να επιβάλουν οι Γερμανοί στην Ευρώπη.

Τότε στόχος ήταν η χούντα των συνταγματαρχών. Τώρα, στόχος είναι οι κάθε λογής δοσίλογοι της εξουσίας, η γερμανική πρεσβεία, ο οχετός των μεγαλοδημοσιογράφων, η ιδεολογία του ξεπουλήματος και της προδοσίας. Αυτό που στην πραγματικότητα υπήρξε το καθεστώς, η χούντα της μεταπολίτευσης.

Σήμερα το σύστημα που πνέει τα λοίσθια, σαν το φίδι δαγκώνει την ουρά του. Οι απόγονοι των χουντικών, φασίστες, όπως οι Γεωργιάδηδες και οι Βορίδηδες συναντώνται στα έδρανα  της συγκυβέρνησης με τους Παπουτσήδες και το Τίποτε του Αβραμόπουλου. Ο κύκλος έχει κλείσει. Και ο ελληνικός λαός πρέπει να ανοίξει νέους αγώνες.

Αγώνες στην πρωτοπορία των οποίων δεν μπορούν να βρίσκονται οι ξεπλυμένες προσωπικότητες του παλιού καθεστώτος, δεν μπορούν βρίσκονται οι κάθε είδους φθαρμένοι και διαπλεκόμενοι «επώνυμοι», αλλά οι ανώνυμοι Έλληνες, όπως τότε τα ανώνυμα νιάτα της πατρίδας μας.

ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

ΖΗΤΩ Η ΝΕΑ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

17 Νοεμβρίου 2011

Κίνηση Πολιτών Άρδην

ΝΑ ΕΚΒΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΒΙΑΣΤΟΥΝ

“ΔΕΝ     ΜΑΣ     ΔΙΝΕΤΕ     ΤΗ       ΔΟΣΗ; . . .

ΔΕΝ     ΠΗΡΩΝΟΥΜΕ     ΤΟΥΣ     ΤΟΚΟΥΣ     ΚΑΙ     ΣΑΣ    ΤΙΝΑΖΟΥΜΕ     ΣΤΟΝ     ΑΕΡΑ!!!”

Την τελευταία εβδομάδα, γίναμε μάρτυρες μιας πολιτικής οπερέττας -θρίλερ,
τ’ ονομάζουν τα καθεστωτικά μέσα- η οποία ανέτρεψε τους συσχετισμούς και
μετέβαλε τα δεδομένα του πολιτικού παιχνιδιού. Σε ορισμένες στιγμές η φάρσα
απείλησε να εξελιχθεί σε τραγωδία, με την δαμόκλειο σπάθη μιας ασυντόνιστης
αποχώρησης από την Ευρωζώνη να κινδυνεύει να πέσει επάνω από τα κεφάλια
μας. Ωστόσο, με κύρια τη συμβολή του μέχρι πρότινος <<αντιμνημονιακού>>
Αντώνη Σαμαρά, <<η τάξη βασιλεύει και πάλι στην Αθήνα>>. Γι’ αυτό και
κατά το  τέλος
της παράστασης, οι σχεδιασμοί της Τρόικας και των Γερμανών ενισχύθηκαν για
άλλη μια φορά, η προδοτική πολιτική της κυβέρνησης διασώθηκε παραδίδοντας
τη σκυτάλη σε μια διευρυμένη κυβέρνηση συνεργασίας, ενώ η ετυμηγορία ενός
λαού που αντιστέκεται, κλειδώθηκε στο ντουλάπι, για να βγει αργότερα, από
του χρόνου, μήπως και ξεθυμάνει η οργή η οποία μας έχει πνίξει όλους μας.
Ας παρακολουθήσουμε από κοντά, όμως, το χρονικό αυτής της οπερέττας, που
απειλεί να σηματοδοτήσει, την τελευταία πράξη υποδούλωσης της Ελλάδας.

Γιώργος Καραμπελιάς: ΟΧΙ ΣΤΟ «ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ» ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΜΕΡΚΕΛ

ΟΧΙ ΣΤΟ «ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ» ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΜΕΡΚΕΛ

του Γιώργου Καραμπελιά

Όπως έχει ήδη διαφανεί, χωρίς καμία αμφιβολία πλέον, η πρόταση δημοψηφίσματος του Παπανδρέου αποτέλεσε το colpo grosso που μηχανεύτηκε από κοινού με τους Γερμανούς –τουλάχιστον, χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε εάν υπήρχε και εμπλοκή άλλων δυνάμεων. Colpo grosso για να αποφύγει την βέβαιη καταψήφιση της συμφωνίας, με τα νέα επαχθή μέτρα που περιλαμβάνει, ακόμα και από τον ίδιο τον λόχο των πασοκικών βουλευτών. Διότι ήταν βέβαιο ότι η κυβέρνηση είτε στην ψήφιση της συμφωνίας, είτε στον προϋπολογισμό, είτε με οποιαδήποτε άλλη ευκαιρία, θα κατέρρεε. Ακόμα και ο ίδιος ο Παπούλιας μετά τα τελευταία γεγονότα της 28^ης Οκτωβρίου, θα πιεζόταν αφόρητα να παραιτηθεί, προκαλώντας εκλογές. Το τέλος της κυβέρνησης ήταν ζήτημα εβδομάδων, στην καλύτερη γι’ αυτή περίπτωση.

Απέναντι σε αυτό το αδιέξοδο το πασοκικό βαθύ κράτος που συμπαρατάσσεται με τον ΓΑΠ δοκίμασε τον τελευταίο(;) εκβιασμό του – Καστανίδης, Παπουτσής, Ρέππας, Μπεγλίτης και όλη η συμμορία–, διότι γνωρίζει ότι οι εκλογές θα σήμαιναν το οριστικό τέλος του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και συμπαρατάσσονται πίσω από τον κούϊσλινγκ σε μια τελευταία απόπειρα να σώσουν το τομάρι τους.

Έτσι λοιπόν, είτε θα τον ρίξουν όσοι τον στήριζαν –ΜΜΕ, «εκσυγχρονιστές», σημιτικοί, ή όσοι βουλευτές δεν αντέχουν την κατακραυγή του κόσμου– και αυτοί θα μπορούν να μιλήσουν για συνωμοσία και «αποστασία», και να βρουν την ευκαιρία να αποχωρήσουν ευσχήμως, είτε θα επιβιώσουν από την ψήφο εμπιστοσύνης και θα δοκιμάσουν να επιτύχουν τον μεγάλο τους εκβιασμό: Έχοντας μετατρέψει το δημοψήφισμα σε κριτήριο για την παραμονή ή όχι στην ευρωζώνη, και το ευρώ, να στριμώξουν τον ίδιο τον λαό που στη συντριπτική του πλειοψηφία –70-80%– είναι υπέρ της παραμονής στην ευρωζώνη.

Με μια τέτοια κίνηση θα οδηγήσουν σε ακόμα πιο δύσκολη θέση την αντιπολίτευση –κατ’ εξοχήν τη Νέα Δημοκρατία–, που θα βρεθεί μπροστά σε ένα τεράστιο δίλημμα και θα κινδυνεύσει, είτε να απολέσει τη λαϊκή της βάση, συρόμενη σε ένα ‘ναι’ στο δημοψήφισμα της πιο μισητής κυβέρνησης της μεταπολίτευσης, είτε να διασπαστεί! Ανάλογα προβλήματα θα έχει και η ευρωπαϊστική Αριστερά, κατ’ εξοχήν ο Κουβέλης αλλά και εν μέρει ο Συνασπισμός. Γι αυτό και παίζουν τα ρέστα τους με αυτό το colpo grosso:

Αν παρ’ ελπίδα κατορθώσουν να φθάσουν σε δημοψήφισμα και υπερψηφιστεί το Ναι, θα έχουν θριαμβεύσει απέναντι σε ολόκληρο το λαό και την αντιπολίτευση. Στην πολύ πιθανότερη περίπτωση που δεν κατορθώσουν να συγκεντρώσουν τους 151 ψήφους για την προσφυγή στο δημοψήφισμα ή υπερψηφιστεί το Όχι, τότε θα μπορούν και πάλι να νίπτουν τας χείρας τους και θα φορτώνουν την ευθύνη για τις οποιεσδήποτε συνέπειες στους αντιπάλους τους και τον ίδιο τον λαό.

Πρόκειται για μια σατανική κίνηση των ανδρεικέλων που «κυβερνούν» σε συμπαιγνία με τους εντολείς τους.

Οργή και μούτζα που σας έλαχε ! – του Γ. Μάλφα

Οργή και μούτζα που σας έλαχε !

Του Γιώργου Μάλφα, θεολόγου καθηγητή

(malfasg@gmail.com)

 

 

 Ολοφύρεται και αλυχτά ο δωσιλογικός εσμός του Μνημονίου για το φετινό «βέβηλο» εορτασμό της 28^ης Οκτωβρίου! Για την «προσβολή» του Προέδρου της Δημοκρατίας, των συμβόλων του έθνους, της μνήμης των αγωνιστών, της εθνικής ομοψυχίας. Για τις παρελάσεις που «ματαιώθηκαν», για τους «επισήμους» που εκδιώχθηκαν, για τους κυρίους ανδρείκελα και τις ερίτιμες κυρίες  που τους διαλύσαμε τη φιέστα, μέρα τέτοια, ιερή και ηλιόλουστη! Ανέμεναν αντιδράσεις, αλλά όχι τέτοιας πρωτόγνωρης έκτασης και έντασης. Κατανοητή η έκπληξή τους, αλλιώς μας είχαν μάθει… Η κρίση «θα μας αλλάξει» μας έλεγαν καιρό τώρα, υπαινικτικά, σχεδόν απειλητικά. Όντως, ξεχάστε ό,τι ξέρατε!

Φοβήθηκαν, έχασαν τον έλεγχο, τρομοκρατήθηκαν. Στα μάτια, τα λόγια και τις χειρονομίες τους διέκρινες τον πανικό, τον αληθινό εαυτό τους. Δίχως προσχήματα, ρητορικούς ελιγμούς και ευγένεια που θα επέβαλε η θεσμική τους ιδιότητα, η αγωγή από «καλό» σπίτι. Έτσι εξηγείται η έκρηξη θυμού που ακολούθησε, οι οργίλες αντιδράσεις, η αργυρώνητη κατασυκοφάντηση των δημοσιολογούντων, η κομματική ομοβροντία καταγγελτικών ανακοινώσεων για την πάνδημη ανταρσία, το αυθόρμητο ξέσπασμα του λαού μας σε όλη τη χώρα!

Αίφνης, μετά το πρώτο σοκ, τις αμήχανες αντιδράσεις και τα επιπόλαια σχόλια, ο κυρίαρχος αστισμός συνήλθε. Παρέκαμψε προσώρας τις επιμέρους διαφορές που τον διατρέχουν. Ξεχείλισε η ευαισθησία του  για τους θεσμούς, το έθνος, τη μέρα… Σε ελάχιστο χρόνο, όλο το φάσμα των εγχώριων ελίτ συνασπίστηκε, ανασυγκροτήθηκε σε ενιαίο μέτωπο. Επέβαλε την αναγκαία «εθνική ομοφωνία»,  τον «εθνικό κανόνα» που θα μετρούσε στο εξής τη φιλοπατρία και τη δημοκρατικότητά μας…

Πρώτος τη τάξει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας· στην αναιδή και προκλητική εξύβριση μιας δράκας πολιτών επέδειξε ασυγχώρητη για το κύρος του θεσμού και την προσωπικότητά του παρόρμηση. Σεβαστέ μας Πρόεδρε, ο ελληνικός λαός τιμά το αντιστασιακό σας παρελθόν, αυτό της ηλικίας των… «δεκαπέντε» σας χρόνων. Δεν αποτελεί όμως αυτό τεκμήριο και άλλοθι τελεσίδικης ιστορικής καταξίωσης. Τα στερνά τιμούν τα πρώτα! Και σε κάθε περίπτωση, ο λαός μας ξέρετε, δυσκολεύεται να ξεχάσει την πλούσια πολυετή κομματική σας προϋπηρεσία. Ούτε βεβαίως προτίθεται να αμνηστεύσει τη σιωπή και τις υπογραφές σας των τελευταίων δύο χρόνων. Το «δάκρυ» σας, για το οποίο τόσα υπερφίαλα και τηλεδραματικά ειπώθηκαν (αλλά ποτέ δεν είδαμε), θα μας συγκλόνιζε σπαρακτικά, αν έτρεχε για την εξαθλίωση του λαού, για το ξεπούλημα της πατρίδας. Όχι μόνο για την προσβολή της προσώπου σας…

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ στην Πάτρα – του Π. Κωστόπουλου

28η Οκτωβρίου σήμερα και η σημερινή παρέλαση για την επέτειο της ημέρας είχε κάτι διαφορετικό. Δεν ήταν σαν τις άλλες…

Είχε ένταση και μικροεπεισόδια, είχε προπηλακισμούς πολιτικών και εκδίωξή τους από την εξέδρα των επισήμων, ενώ η παρέλαση τελικά πραγματοποιήθηκε μόλις εξασφαλίστηκε ότι δεν υπήρχαν “επίσημοι” στην εξέδρα. Η οργή στράφηκε κυρίως προς τον αχαιό εκπρόσωπο της κυβέρνησης και μέχρι να ορκιστεί υφυπουργός ορκισμένο εχθρό των οικονομικών μέτρων της, Κ. Σπηλιόπουλο.

Όσον αφορά στα γεγονότα και στους συμμετέχοντες… Τα μέσα ενημέρωσης στην Πάτρα μίλησαν για μέλη του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. και ο υφυπουργός αμύνης για τον κο Καρβέλη, σε άλλες πόλεις για μέλη του κινήματος “Δεν πληρώνω”, για οπαδούς ομάδων, για χρυσαυγίτες, για αριστεριστές. Η αλήθεια είναι άλλη. Αυτοί που διαδήλωσαν ήταν λαός αγανακτισμένος και οργισμένος. Λαός που βλέπει πως εξαθλιώνεται και πως ξεπουλιέται η πατρίδα του από την τρόικα και τους ντόπιους συνεργάτες της.

 Τι δεν είδαμε στην παρέλαση… Δεν είδαμε μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, χρυσαυγίτες, υποκινητές. Και δεν τους είδαμε γιατί δεν είδαμε τι έγραφαν τα μέτωπά τους και την ταυτότητα ποιού κόμματος είχαν στις τσέπες τους.

Τι είδαμε…  Είδαμε τον κόσμο, από μικρά παιδιά ως γέροντες με μαγκούρα, χωρίς “ταμπέλες” και κομματικές ταυτότητες, ενωμένο, να ψάλει δακρυσμένος τον εθνικό ύμνο, κρατώντας στα χέρια του το την ελληνική σημαία, το μόνο σύμβολο που μας ενώνει αυτές τις δύσκολες ώρες. Είδαμε τον κόσμο να καίει μια γερμανική σημαία και να στέλνει το μήνυμα στους Γερμανούς, ότι εμείς οι νεότεροι Έλληνες στην ίδια γη που πριν δεκαετίες αιματοκυλήσαν, θα αποτελέσουμε πάλι το πρώτο ανάχωμα για την τρίτη προσπάθειά τους την τελευταία εκατονταετία να πατήσουν τη φασιστική μπότα τους και να απλώσουν τη μαύρη σκιά στην Ευρώπη. Αυτό θα πρέπει να εκληφθεί ως προειδοποίηση για το ότι πρέπει να διώξουν από το μυαλό τους κάθε σκέψη “εποπτείας” και κατοχής. Η αντίδραση του κόσμου στο εγγύς μέλλον θα τους εκπλήξει. Από τα πιο σημαντικά συμβάντα και το κομβικό σημείο της ημέρας, ήταν ότι είδαμε τον κόσμο να επιθυμεί τη διεξαγωγή της παρέλασης και να περιφρουρεί την ομαλή διεξαγωγή της, στέλνοντας ένα σημαντικό μήνυμα στους