Αρχείο

Posts Tagged ‘Τουρκία’

Νεο-Οθωμανισμός (βιβλίο)

Νοέμβριος 16, 2009 Σχολιάστε

vivlio-neo-othwmanismos

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλο του καινούριου συλλογικού τόμου που εκδόθηκε από τις «Εναλλακτικές Εκδόσεις» (σελ. 247):

[…] Ο νεο-οθωμανισμός αποτελεί ολοκλήρωση και επέκταση του ισλαμο-κεμαλισμού, στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων. Η Τουρκία, απέναντι στην εξασθένιση των περισσότερων από τους γείτονες της υιοθετεί μια επεκτατική πολιτική με νέους όρους, δηλαδή έναν συνδυασμό οικονομικής, στρατιωτικής και γεωπολιτικής ισχύος, η οποία χρησιμοποιεί το Ισλάμ και τη στρατηγική συμμαχία με τη Δύση, ως τους δύο πυλώνες της. Η Τουρκία θεωρείται από τους Αγγλοαμερικανούς ως η δύναμη που μπορεί να αντιμετωπίσει την επανεμφανιζόμενη Ρωσία. Αυτή η στρατηγική προϋποθέτει την κονιορτοποίηση των βαλκανικών, ειδικά των ορθόδοξων, πληθυσμών, και την «ενοποίησή» τους κάτω από μια νεο-οθωμανική Τουρκία, υπό την υψηλή εποπτεία των Η.Π.Α.

***

Έναντι της Ελλάδας χρησιμοποιείται μια πολυεπίπεδη πολιτική. Κατ’αρχάς, συνεχίζεται ο στρατιωτικός εκβιασμός σε Ελλάδα και Κύπρο, διότι μια νεο-οθωμανική Τουρκία δεν μπορεί να ανεχτεί ένα ελληνικό Αιγαίο, όπως υπογραμμίζει ο Νταβούτογλου, ενώ θέλει να ολοκληρωθεί η εγκατάλειψη της Κύπρου από την Ελλάδα. Όμως, χρησιμοποιεί παράλληλα και τη διπλωματία, την οικονομία, τον πολιτισμό και τις μειονότητες. Και η χειραγώγηση των μειονοτήτων δεν περιορίζεται στις μουσουλμανικές μειονότητες στη Θράκη, αλλά περιλαμβάνει και αυτή των ελληνικών ή «ρωμαίϊκων» μειονοτήτων στην Τουρκία! Έτσι, το Πατριαρχείο και η ελληνική μειονότητα στην Πόλη επιχειρείται να μεταβληθούν στα χέρια των Τούρκων σε όπλο για την υποταγή της Ελλάδας στην τουρκική πολιτική.

***

Ο νεο-οθωμανισμός δεν αποτελεί πλέον μια εξωτερική απειλή  για την Ελλάδα, αλλά συνιστά μια εσωτερική παράμετρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί  ομάδες συμφερόντων στην Ελλάδα και την Κύπρο, που προωθούν και υποστηρίζουν τον τούρκικο νεο-οθωμανισμό. Ομάδες συμφερόντων που έχουν ως πυρήνα τους την διεθνοποιημένη και παρασιτική αστική τάξη της Ελλάδας, αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους, ιδιαίτερα τους διανοουμένους, τους πολιτικούς, την εκπαίδευση και τα ΜΜΕ. Ένα κλίμα παραίτησης και παρακμής  ευνοεί την νεο-οθωμανική στρατηγική.

***

Ωστόσο η αντίσταση είναι εφικτή. Προϋποθέτει όμως την απόρριψη της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., τη συγκρότηση ενός βαλκανικού πόλου, ικανού να αντιπαρατεθεί επί ίσοις όροις στον μικρασιατικό όγκο, και την επιλογή ενός μοντέλου αποκέντρωσης και  αυτόκεντρης ανάπτυξης που η οικολογική και οικονομική πραγματικότητα καθιστά αναγκαιότητα για τον 21ο  αιώνα,. Προπαντός, απαιτείται μια πνευματική επανάσταση, η διαμόρφωση ενός νέου οράματος για τον ελληνισμό. […]

Advertisements

Αβέβαιο το μέλλον της Πολεμικής Αεροπορίας…

Νοέμβριος 9, 2009 Σχολιάστε

Του Αθ. Β. Αθανασόπουλου

Το πρόβλημα γνωστό. Η Τουρκία επί σειρά δεκαετιών ασκεί επεκτατική πολιτική εις βάρος της χώρας μας. Οι συμπολίτες μας το αναγνωρίζουν αυτό υπομένοντας την επένδυση αστρονομικών ποσών για την ασφάλεια της χώρας. Λόγω της γεωγραφικής διαμόρφωσης της Ελλάδας και του τρόπου αμφισβήτησης της κυριαρχίας μας από την Τουρκία, η στρατιωτική απειλή είναι κυρίως αεροναυτική με την τουρκική πολεμική αεροπορία να αποτελεί το πρώτο εργαλείο πίεσης εναντίον μας. Γεγονός που προ πολλού έχει αναγνωριστεί από τις πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες της χώρας και έχει αποφασιστεί πρωτίστως η ενίσχυση της αεροπορίας. Οι Έλληνες χειριστές καθημερινά δίνουν τη μάχη υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας έναντι της αεροπορίας της “γείτονος” που κυριολεκτικά εισβάλλει στο Αιγαίο. Η μάχη αυτή είναι αληθινή, σκληρή και θανάσιμη. 115 χειριστές μας έχουν σκοτωθεί και 197 μαχητικά έχουν συντριβεί από το 1975 έως το 2006 (ΤΑ ΝΕΑ, 3-4 Ιουνίου 2006) είτε κατά τις αναχαιτίσεις των τουρκικών μαχητικών είτε κατά την πολύ εντατική εκπαίδευση που μας επιβάλλει η επιθετικότητα της Τουρκίας.

Το ζητούμενο, να μην είναι άδικος ο θάνατός τους ούτε να πάνε στον κάλαθο των αχρήστων τα κολοσσιαία ποσά που έχουν στερηθεί οι πολίτες για την ασφάλεια τους και κυρίως να μην αχρηστευτούν οι Ένοπλες Δυνάμεις και μείνουν απροστάτευτοι στις επιβουλές της “φίλης” και “συμμάχου”. Διότι εκεί οδηγούμαστε. Χωρίς πολεμοχαρή συναισθήματα ή πρόθεση διαφήμισης κατασκευαστών όπλων, πρέπει να συνεχιστεί η ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας. Πράγματι, ο εκτροχιασμός των οικονομικών και το έλλειμμα του 12% δεν αφήνει περιθώρια για πολλά, όμως η εθνική ασφάλεια είναι προτεραιότητα εάν θέλουμε να είμαστε ανεξάρτητη χώρα και όχι προτεκτοράτο της Τουρκίας. Θα αναρωτηθείτε, προς τι όλα αυτά;

Το άμεσο πρόβλημα έγκειται στη συνεχή ενίσχυση της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας με ταυτόχρονη μη ενίσχυση της ελληνικής επί σειρά ετών και παράλληλη συσσώρευση πολλών άλυτων επιχειρησιακών προβλημάτων. Κυριότερο η μη λειτουργία των συστημάτων ηλεκτρονικής αυτοπροστασίας των 58 μαχητικών F-16 Block 52+ που ενώ προ ετών έχει ολοκληρωθεί η παραλαβή τους, εξακολουθούν να πετούν “γυμνά”, χωρίς ένα κρίσιμο υποσύστημα βασικότατο για την επιβίωση χειριστών και αεροσκαφών από πυραύλους των πλήρες υποσυστημάτων τουρκικών μαχητικών. Δεν είναι υπερβολή να αναφερθεί ότι σε περίπτωση πολέμου οι Έλληνες αεροπόροι θα εκτελέσουν αποστολή αυτοκτονίας. Δεύτερο σημαντικό πρόβλημα, η μεγάλη μείωση της διαθεσιμότητας των υφιστάμενων αεροσκαφών λόγω έλλειψης ανταλλακτικών. Ό, τι οικονομικό πρόβλημα και αν έχει η χώρα, η μη αγορά ανταλλακτικών σε κατάλληλες ποσότητες και την κατάλληλη ώρα είναι εγκληματική διότι αχρηστεύει κύρια οπλικά συστήματα, μειώνοντας έτσι τη μαχητική ισχύ των δυνάμεών μας. Σε μια περίοδο μάλιστα που η τουρκική πολεμική αεροπορία δεν εκτελεί μόνο παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και υπερπτήσεις νησιών αλλά ακόμα και εικονικούς βομβαρδισμούς νησιών.

 Όσον αφορά τα κύρια οπλικά συστήματα, η Τουρκία πρόκειται να αγοράσει 100 με σκέψεις για 120 F-35 αμερικανικά μαχητικά 4ης γενιάς με έναρξη παραδόσεων το 2014. Το πρόγραμμα αυτό θα το βρούμε μπροστά μας μετά το 2014 και σίγουρα δεν μπορούμε να απαντήσουμε με απόλυτους αριθμούς μαχητικών, λόγω του κολοσσιαίου κόστους του, δυνάμεθα όμως να αποκτήσουμε μικρότερο αριθμό, μελλοντικά, ώστε να διαθέτουμε αεροσκάφη αντίστοιχων ικανοτήτων και προς αντικατάσταση παλαιότερων που τότε θα φτάνουν το όριο αξιοποίησής τους και ταυτοχρόνως να διατηρήσουμε τον απαιτούμενο αριθμό μαχητικών. Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα είναι ο εκσυγχρονισμός από την Τουρκία του συνόλου των μαχητικών F-16 που διαθέτει και η αντίστοιχη πλήρης στασιμότητα της ελληνικής πλευράς. Τα δύο αυτά γεγονότα θα ανατρέψουν δραματικά την υπάρχουσα ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο. Συγκεκριμένα, 209 αεροσκάφη πρόκειται να αναβαθμιστούν έως το 2011 με κόστος 1,1 δις. $, κατά προσέγγιση, σε ένα πρόγραμμα που θα φέρει το σύνολο των τουρκικών αεροσκαφών F-16 στο ίδιο επίπεδο με τα 30 νέα F-16 Block 52+ Advanced που παραδίδονται τώρα στην ελληνική πολεμική αεροπορία. Και να επισημανθεί ότι η Τουρκία έχει παραγγείλει και αναμένεται να αρχίσει να παραλαμβάνει αρχές 2012, 30 καινούργια F-16 Block 50+ αξίας 1,78 δις. $. Ακόμα και εάν εξισορροπείται αυτή η απειλή από τα αντίστοιχα ελληνικά, τα 209 εκσυγχρονισμένα μαχητικά δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Είναι αμέσου προτεραιότητας ο εκσυγχρονισμός των υφιστάμενων ελληνικών μαχητικών F-16 στο ίδιο επίπεδο με τα μαχητικά που παραλαμβάνουμε τώρα, καθώς και των γαλλικών M-2000 στο επίπεδο M 2000-5 που επίσης διαθέτουμε ώστε να ισορροπήσουμε την στρατιωτική ισχύ των αντίπαλων μαχητικών. Διαφορετικά ο κορμός της πολεμικής μας αεροπορίας, που είναι τα μαχητικά 3ης γενιάς F-16 και M-2000 και αποτελούν την αιχμή της στρατιωτικής μας ισχύος δεν θα δύναται πλέον να αντιπαρατεθούν με την αντίπερα όχθη.

Πολιτικά αυτό ερμηνεύεται με μεγιστοποίηση και εξάπλωση σε άλλους τομείς της τουρκικής επεκτατικότητας διότι θα γνωρίζουν ότι θα έχουν απόλυτη στρατιωτική ισχύ και ότι σε περίπτωση πολέμου η συντριβή της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας θα είναι θέμα χρόνου. Αυτό δεν αξίζει σε έναν λαό που έχει πληρώσει τόσο για την ασφάλειά του και ταυτόχρονα έχουν θυσιαστεί δεκάδες Ελλήνων αεροπόροι. Αχτίδα αισιοδοξίας, η πρόσφατη εισήγηση του Ανώτατου Αεροπορικού Συμβουλίου προς την πολιτική ηγεσία, για την αναβάθμιση όλων των αεροσκαφών με στόχο τη μη δραματική ανατροπή τα επόμενα χρόνια της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή μας. Οι φύλακες έχουν γνώση, το ζήτημα είναι η νέα πολιτική ηγεσία τι θα κάνει προς τη διατήρηση της ανεξαρτησίας μας.