Αρχείο

Archive for the ‘Οικολογία’ Category

Εκδήλωση για το αγροτικό ζήτημα στις μέρες μας – Πάτρα 11/12

Δεκέμβριος 8, 2015 Σχολιάστε

20 χρόνια κυβερνητικής αδιαφορίας και παντελούς έλλειψης κεντρικού σχεδιασμού οδήγησαν τον αγροτικό κλάδο στη συρρίκνωση και την ύπαιθρο στην εγκατάλειψη. Και όμως, μέσα στα χρόνια των μνημονίων, η πρωτογενής παραγωγή ήταν η μόνη που δεν μείωσε την απασχόληση ενώ αύξησε το ποσοστό συμμετοχής της στο ΑΕΠ! Οι αγροί άρχισαν να προσελκύουν νέο κόσμο από τις πόλεις που μπροστά στο φάσμα της ανεργίας και της φτώχειας βρήκε ξανά στη γη τη δυνατότητα να παράγει και να επιβιώσει. Και αυτά, παρ’ όλο που η έλλειψη σχεδιασμού έγινε ακόμα εντονότερη ενώ υπάρχει ο κίνδυνος οι πρόσφατες δεσμεύσεις του τρίτου μνημονίου να οδηγήσουν στο ξεκλήρισμα μεγάλο τμήμα της μικρομεσαίας αγροτιάς εξαιτίας της ληστρικής φορολόγησης και της τεράστιας αύξησης των εισφορών και του κόστους παραγωγής. Μπροστά στην πολυετή κυβερνητική αδιαφορία και τον πενταετή μνημονιακό διωγμό, η μικρομεσαία πρωτογενής παραγωγή – οι γεωργοί, οι κτηνοτρόφοι, οι μελισσοκόμοι, οι ψαράδες – μπορεί να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος στην δύσκολη προσπάθεια για την ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Όχι μόνο αυξάνοντας τη συμμετοχή της στο εθνικό προϊόν αλλά και τροφοδοτώντας εν μέρει την ανασυγκρότηση της μεταποίησης ή του τουρισμού.

Σε μια κρίσιμη συγκυρία για τον αγροτικό κλάδο, οι κίνδυνοι, οι προοπτικές και η αρχική μορφή ενός εθνικού σχεδίου για την αγροτική παραγωγή θα συζητηθούν σε εκδήλωση – συζήτηση που διοργανώνουν η Ένωση Νέων Αγροτών Αχαΐας, ο Σύλλογος Βιοκαλλιεργητών Αχαΐας, ο Σύλλογος Αγροτών Δυτικής Αχαΐας και η δημοτική κίνηση της Πάτρας «Κοινοτικόν». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου, στις 7.30 μ.μ., στην αίθουσα της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Αχαΐας, Αράτου 21, Πλ. Όλγας, στην Πάτρα.

Θα μιλήσουν, αλφαβητικά:

Νίκος ΖαφειρόπουλοςΠρόεδρος Συλλόγου Βιοκαλλιεργητών Αχαΐας

Νίκος ΝτάσιοςΣτέλεχος της Διαχειριστικής Αρχής του Υπ. Ανάπτυξης

Παναγιώτης ΡέκκαςΠρόεδρος της Ένωσης Νέων Αγροτών Αχαΐας

Βαγγέλης ΣτογιάννηςΓεωπόνος

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Θόδωρος ΝτρίνιαςΔημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πατρέων.

 

Advertisements

Εκδήλωση: Παραγωγική ανασυγκρότηση και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Νοέμβριος 21, 2013 Σχολιάστε

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Το «Κοινοτικόν» σας καλεί στην εκδήλωση – συζήτηση με θέμα:
«Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης»
την Κυριακή 24 Νοεμβρίου, ώρα 6.00 μ.μ., στην ΑΓΟΡΑ ΑΡΓΥΡΗ (Αγίου Ανδρέου και Αράτου), στην Πάτρα.
με ομιλητές τους:
Νίκο Ντάσιο (μηχ/γο μηχανικό, Msc Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης – Ομάδα για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Κίνησης Πολιτών «Άρδην»)
Θεόδωρο Ντρίνια (Χώρος Εναλλακτικής Παρέμβασης «Κοινοτικόν»)

Το κλεπτοκρατικό μοντέλο διακυβέρνησης  της μεταπολίτευσης και οι παρασιτικές ελίτ που ηγεμόνευσαν τον τόπο τις τελευταίες δεκαετίες υποτίμησαν και υποβάθμισαν την παραγωγική βάση της χώρας. Ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του ’80 και ακόμα περισσότερο μετά την είσοδο στην Ευρωζώνη η παραγωγική υποβάθμιση της χώρας έλαβε καταστροφικές διαστάσεις. Η επιβολή των Μνημονίων, όμως, και η κυριαρχία της Τρόικας οδήγησαν μετά το 2010 κυριολεκτικά στην παραγωγική εκχέρσωση της χώρας, με τη μετεξέλιξη του «παρασίτου – Ελλάδα» σε αποικία χρέους υπό γερμανο-οθωμανικό έλεγχο.

Συνεπώς, θεωρούμε αδιανόητη οποιαδήποτε συζήτηση για την αποτίναξη του ζυγού των Μνημονίων, της νεο-αποικιοκρατίας και της εγχώριας κλεπτοκρατίας χωρίς να τίθεται στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης το ζήτημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Η διασφάλιση μιας εκτεταμένης παραγωγικής βάσης εξασφαλίζει ένα στοιχειώδες επίπεδο παραγωγικής αυτονομίας το οποίο με τη σειρά του είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική, πολιτική και γεωπολιτική αυτονομία του ελληνικού λαού.

Μια συζήτηση για την παραγωγική ανασυγκρότηση στις μέρες μας πρέπει να καλύπτει οπωσδήποτε τα παρακάτω ζητήματα:

–  Ποιοι και ποιες πολιτικές ευθύνονται για την παραγωγική ερημοποίηση της χώρας και το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου. Ποιες είναι οι τρομακτικές κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, δημογραφικές, πολιτισμικές και γεωπολιτικές επιπτώσεις αυτής της ερημοποίησης.

– Τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει η προσπάθεια για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και ο στρατηγικός προσανατολισμός της. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η συζήτηση για την κατανομή των οικονομικών πόρων και την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

– Η παρουσίαση των εκατοντάδων εγχειρημάτων που ήδη εξελίσσονται σε όλη την επικράτεια εν μέσω κρίσης, τα οποία μπορούν να αξιολογηθούν και να αποτελέσουν μια πρώτη μαγιά προς την κατεύθυνση της αναγέννησης της παραγωγής (από τα εργαστήρια και τις ομάδες ερευνητών μηχανικών στα Παν/μα και στα ΤΕΙ, τις πρωτοβουλίες για την αξιοποίηση  Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα, τους βιώσιμους αγροτικούς συνεταιρισμούς μας,  μέχρι αυτά της «συμβολαιϊκής γεωργίας», από το Κίνημα χωρίς Μεσάζοντες, αστικής γεωργίας, νέων κοινωνικών επιχειρήσεων και καταναλωτικών συνεταιρισμών κ.ο.κ.).

– Η αποτύπωση των δυνατοτήτων ενίσχυσης και οι ενέργειες πρακτικής στήριξης νέων προσπαθειών στον τομέα της παραγωγής, ιδιαίτερα εκείνων που προέρχονται από άνεργους νέους/νέες ή στρώματα που ζουν σε δύσκολες συνθήκες στα μεγάλα αστικά κέντρα.

– Τέλος, ο ρόλος που μπορεί να παίξει η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην ενίσχυση και στο συντονισμό ενεργειών που εντάσσονται στην προσπάθεια για την αναγέννηση της παραγωγής σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.

Διοργάνωση: Χώρος Εναλλακτικής Παρέμβασης «Κοινοτικόν»

Είσοδος Ελεύθερη

ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ…Η ΒΑΝΤΑΝΑ ΣΙΒΑ, ΑΠ’ΤΗ ΜΑΚΡΙΝΗ ΙΝΔΙΑ

Δεκέμβριος 28, 2011 Σχολιάστε

MIA NEA ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

της Βαντάνα Σίβα
δημοσιεύτηκε στο Άρδην τ. 70

Η συζήτηση περί της υπέρβασης των συνόρων και της κατάργησης του έθνους-κράτους έχει γίνει του συρμού. Παρ’ όλα αυτά, η σταδιακή απομάκρυνση από μια εποχή κατά την οποία η κυριαρχία αποτελούσε μονοπώλιο του έθνους-κράτους με κανέναν τρόπο δεν συνεπάγεται και το τέλος της έννοιας της κυριαρχίας. Στην πραγματικότητα, το τέλος της συγκεντρωτικής έννοιας της εθνικής κυριαρχίας δημιουργεί μια νέα δυνατότητα για να επαναπροσδιοριστεί και να επανεπιβεβαιωθεί η έννοια μιας εθνικής κυριαρχίας που διαχέεται στον λαό τον οποίο αφορά, και τις κοινότητες που τον απαρτίζουν.

Τι είναι ένα Έθνος; Το Σάκτι (η ενέργεια) των εκατομμυρίων που το απαρτίζουν.
Τι είναι ένα έθνος; Τι συγκροτεί τη μητέρα-πατρίδα μας; Δεν είναι ένα κομμάτι γη, ούτε σχήμα λόγου, ούτε αποκύημα της φαντασίας. Είναι ένα παντοδύναμο Σάκτι, αποτελούμενο από τα Σάκτι (την ενέργεια) όλων των εκατομμυρίων μονάδων που φτιάχνουν ένα έθνος… συμπυκνωμένα σε μια μάζα ισχύος και σφυρηλατημένα σε μια ενότητα. Το Σάκτι που αποκαλούμε Ινδία, το Μπαγουάνι Μπαράτι (Bhawani Bharati), είναι η ζώσα ενότητα των Σάκτι 300 εκατομμυρίων ανθρώπων (τώρα πια 900).
Σρι Αουρομπίντο

Η παγκοσμιοποίηση έχει καταστήσει απόλυτα ρευστή τη σχέση μεταξύ της κοινότητας, του κράτους και των επιχειρήσεων. Έχει ενισχύσει την ασυδοσία των επιχειρήσεων, κατοχυρώνοντας την πρωτοκαθεδρία τους, ενώ ταυτόχρονα διαβρώνει τις δυνάμεις και τις ελευθερίες των ανθρώπων σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το ίδιο το κράτος υφίσταται έναν τεράστιο μετασχηματισμό και γίνεται μονόπλευρο, αντιπροσωπεύοντας μάλλον τα συμφέροντα των επιχειρήσεων παρά εκείνα του πολίτη και των κοινοτήτων.

Ο κρατικός προστατευτισμός, που είχε υπονομεύσει παλιότερα τις κοινότητες, τώρα υπονομεύεται ο ίδιος από τις επιχειρήσεις. Και αυτή η διαδικασία βρίσκεται στην καρδιά της παγκοσμιοποίησης. Ενώ ο ρόλος του κράτους στη ρύθμιση των εμπορικών συμφερόντων και των επιχειρήσεων όλο και μικραίνει, ο ρόλος του στη διεύρυνση των επιχειρηματικών δικαιωμάτων και μονοπωλίων μεγαλώνει. Η υπονόμευση από τα πάνω της δικαιοδοσίας του έθνους-κράτους δεν ενισχύει την κοινωνία, αλλά τις επιχειρήσεις. Δεν μεταφέρει τις εξουσίες προς τα κάτω, παραδίδοντάς τις στα χέρια των κοινοτήτων, αλλά προς τα πάνω, στις αίθουσες συνεδριάσεων των επιχειρήσεων. Αυτό δημιουργεί ένα αντεστραμμένο κράτος, ένα κράτος δεσμευμένο περισσότερο στην προστασία ξένων επενδύσεων και λιγότερο στην προστασία των πολιτών και των κοινοτήτων που αποτελούν τη χώρα. Στην πραγματικότητα, οι πολυεθνικές και οι διεθνείς οργανισμοί, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, επωφελούνται από αυτόν τον μετασχηματισμό, κι έτσι τον προωθούν, επιστρατεύοντας εύηχους όρους όπως «φιλελευθεροποίηση της οικονομίας» και «ελεύθερο εμπόριο».

Καθώς η παγκοσμιοποίηση επιτρέπει την εντεινόμενη ιδιωτικοποίηση των πόρων, αφαιρώντας τους από τη δικαιοδοσία του κράτους ή των κοινοτήτων,  η δυσαρέσκεια και οι αντιδράσεις πυκνώνουν, δυναμιτίζοντας την τάξη των κοινωνιών. Σ’ αυτήν την κατάσταση, ακόμα κι ένα ελάχιστο κράτος, που περιορίζει τις δικαιοδοσίες του απλώς στην τήρηση του Διαβάστε περισσότερα…

ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΤΟΤΕ του Δημητρίου Σαραντάκου από την εφημερίδα «Εμπρός» της Μυτιλήνης

Αύγουστος 31, 2011 Σχολιάστε

ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΤΟΤΕ

του Δημητρίου Σαραντάκου από την εφημερίδα «Εμπρός» της Μυτιλήνης 

Πριν από λίγες μέρες παρακολούθησα στην τηλεόραση ένα αξιόλογο ντοκυμαντέρ, που με αδιάσειστα στοιχεία έδειχνε την κλοπή που γίνεται σε βάρος παραγωγών και καταναλωτών από τους κερδοσκόπους. Φρούτα και λαχανικά, που τα αγοράζουν οι μεσάζοντες από τον παραγωγό λίγα λεπτά του ευρώ, πουλιούνται στον καταναλωτή 2,3 ή και 4 ευρώ, αποφέρουν δηλαδή κέρδη της τάξεως των 500% έως 900%. Παρόμοια ασυδοσία στην κερδοφορία μονάχα με τη μαύρη αγορά της Κατοχής μπορεί να συγκριθεί.

Το γεγονός αυτό και πολλά παραπλήσια ενισχύουν την άποψη πολλών πως βιώνουμε κάποιαν ιδιότυπη μορφή κατοχής. Δεν ήρθανε ξένα στρατεύματα να καταλάβουν τη χώρα, αλλά η ουσία είναι η ίδια. Τις αποφάσεις για την πορεία της οικονομίας, της κοινωνικής ζωής, της παιδείας και της περίθαλψης δεν τις παίρνει η νόμιμη, δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας, αλλά ξένα κέντρα αποφάσεων. Η κυβέρνηση απλώς εκτελεί τις εντολές τους και το δυστύχημα είναι πως τις εκτελεί με απίστευτη προχειρότητα και τσαπατσουλιά.

Πρέπει, λοιπόν, να συνειδητοποιήσουμε πως βιώνουμε ένα είδος κατοχής. Αλλά κάθε κατοχή παραπέμπει σε αντίσταση. Μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια. Μόνο που αντίσταση δεν προϋποθέτει ντε και καλά βία και ένοπλη πάλη. Άλλωστε, και η άλλη Αντίσταση μη θαρρείτε πως άρχισε με τα ντουφέκια. Αυτά ήρθαν πολλούς μήνες αργότερα. Το ουσιαστικότερο ίσως γνώρισμα της Εθνικής Αντίστασης στα χρόνια της εχθρικής κατοχής ήταν ο αυθορμητισμός που χαρακτήριζε το ξεκίνημά της. Τέτοια αυθόρμητη αντιστασιακή ενέργεια, με εθνικό και πολιτικό συνάμα χαρακτήρα, ήταν το τόλμημα του Μανώλη Γλέζου και του Απόστολου Σάντα, να κατεβάσουν τη χιτλερική σημαία που μόλυνε το βράχο της Ακρόπολης. Διαβάστε περισσότερα…

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ – ΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Ιουλίου 27, 2011 1 Σχολιο

http://kartesios.com/?p=21939

 ΑΥΞΗΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 February 17th, 2011 | Author: 

Αύξηση του αγροτικού πληθυσμού, κατά 8% παρουσιάζεται, μετά από πολλά χρόνια, το 2010, καθώς η κρίση φαίνεται πως σπρώχνει τους Έλληνες, κυρίως τους νέους προς τις παραδοσιακές δουλειές, με εξελιγμένα όμως όπλα, όπως είναι η βιολογικές καλλιέργειες.

Στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, δεν είναι λίγοι αυτοί που τον προηγούμενο χρόνο, γύρισαν σελίδα και επέστρεψαν στις ρίζες τους… Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Αρχή, μέσα στο 2010 οι αγρότες αυξήθηκαν κατά 8%.
Μάλιστα, εκπρόσωποι των συνεταιριστικών οργανώσεων επισημαίνουν πως δεν πρόκειται για ετεροεπαγγελματίες που ακόμη και για ασφαλιστικούς λόγους, θυμήθηκαν ότι έχουν κάποια χωράφια τα οποία μπορούν να καλλιεργήσουν, αλλά για ανθρώπους, κυρίως νέους που επέστρεψαν στον τόπο καταγωγής τους και εντάχθηκαν στο επάγγελμα κι εγγράφηκαν στους συνεταιρισμούς. Σε απόλυτους αριθμούς, υπολογίζεται πως όσοι ασκούν το αγροτικό επάγγελμα αυξήθηκαν κατά περίπου 60.000. Η αύξηση αυτή αφορά κυρίως σε νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, όμως υπάρχουν και μεγαλύτερης ηλικίας άτομα που επιλέγουν το επάγγελμα του αγρότη, ως απάντηση στην ανεργία. Η δεύτερη αυτή κατηγορία αφορά κυρίως σε πρώην εργαζόμενους κλάδων όπως ο κατασκευαστικός ή ο τουριστικός.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η τάση ξεκίνησε ανοδικά το 2008 και ότι το 2010, καταγράφεται η μεγαλύτερη αύξηση. Επισημαίνουν δε πως η συμβολή του πρωτογενούς τομέα, ειδικά σε συγκεκριμένες περιφέρειες της χώρας, είναι ιδιαίτερα σημαντική, αφού καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας, όπως για παράδειγμα η Κεντρική Μακεδονία (20,3%), η Θεσσαλία (11,9% και η Δυτική Ελλάδα (11,2%).

Εμφανής, αν και με μειωμένο ρυθμό αύξησης το τελευταίο 12μηνο, είναι η στροφή στις βιολογικές καλλιέργειες. Βάσει των πρόσφατων στοιχείων της Ε.Ε. ο αριθμός των καλλιεργητών που απασχολούνται στη χώρα μας με τη βιολογική γεωργία 5πλασιάστηκε την περίοδο 2000-2008. Συγκεκριμένα, από 5.343 βιοκαλλιεργητές το 2000, οι απασχολούμενοι αγρότες στη βιολογική γεωργία έφθασαν τα 24.057 άτομα, το 2008. Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μικρή κάμψη, καθώς πέραν της οικονομικής κρίσης και κατά συνέπεια της μειωμένης κατανάλωσης, από το 2006 και μετά δεν «τρέχει» κανένα πρόγραμμα ενίσχυσης της βιολογικής παραγωγής.

http://www.katoci.com/2011/07/blog-post_2246.html

Το πρωί δάσκαλοι και το απόγευμα αγρότες!

Όλο και περισσότεροι οι δημόσιοι υπάλληλοι, που κάνουν δεύτερη δουλειά, για να τα βγάλουν πέρα
Πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι δεν μπορούν, πλέον, να ζήσουν τις οικογένειές τους με το μισθό, που παίρνουν. Η οικονομικήκρίση, οι περικοπές που έγιναν στους μισθούς τους, το επερχόμενο ενιαίο μισθολόγιο και οι νέες φορολογικές ρυθμίσεις έκαναν ορισμένους δημοσίους υπαλλήλους να αναζητήσουν και δεύτερη δουλειά. Στις αγροτικές περιοχές άλλοι στράφηκαν προς την κτηνοτροφία, άλλοι στην καλλιέργεια της γης και άλλοι στη μελισσοκομία. Τα προϊόντα που παράγουν είτε τα καταναλώνουν οι ίδιοι είτε τα πωλούν ενισχύοντας έτσι το χαμένο εισόδημά τους. Στο πλαίσιο αυτό, τρεις δάσκαλοι, ο Λάμπρος Παλαντζάς, ο Ν. Κρίκος και ο Γ. Πνευματικός έχουν επιδοθεί σε αγροτικές δραστηριότητες. Στην κτηνοτροφία και στη μελισσοκομία ο πρώτος, στην κτηνοτροφία ο δεύτερος και στη γεωργία ο τρίτος. Να, τι λένε οι ίδιοι: Λάμπρος Παλαντζάς, 50 ετών: «Είναι μεγάλη υπόθεση να είσαι εκπαιδευτικός, ο κόσμος σού εμπιστεύεται τα παιδιά του. Αλλά ο μισθός του δασκάλου βαίνει μειούμενος και ουδείς γνωρίζει πού θα σταματήσει… Γι’ αυτό ασχολούμαι με την κτηνοτροφία και την μελισσοκομία. Πώς αλλιώς, θα καλυφθούν τα έξοδα της οικογένειάς μου, που αποτελείται από μια άνεργη γυναίκα και τρία μικρά κοριτσάκια. Η κτηνοτροφία  είναι μια έντιμη κοπιαστική εργασία και σου προσφέρει δύσκολα ένα εισόδηματο οποίο ως δημόσιος υπάλληλος δεν μπορείς να έχεις από άλλη πηγή»Ν. Κρίκος, 49 ετών, πατέρας δύο κοριτσιών: Έχω μια στάνη με 100 πρόβατα. Είναι πολλοί οι κτηνοτρόφοι που είναιαγανακτισμένοι με τους πολιτικούς. Το χρήμα είναι λιγοστό, η δουλειά δύσκολη, κυρίως στονπρωτογενή τομέα». Μπορώ και συνδυάζω την υπεύθυνη διδασκαλία με την εργασία του κτηνοτρόφου. Γ. Πνευματικός, 47 ετών, πατέρας δύο παιδιών: «Καλλιεργώ τριφύλλι,αλλά διαθέτω και 15 μοσχάρια. Αναγκάζετομαι να κάνει δύο δουλειές που δεν έχουν σχέση μεταξύ τους,  για να τα βγάλω πέρα. Αλλωστε και οι γονείς μου είναι γεωργοί και στις αγροτικές εργασίες με βοηθάει ο πατέρας του. Οσον αφορά τα μοσχάρια που εκτρέφω, δεν αφήνουν κέρδος. Οι ζωοτροφές είναι ακριβές και το κρέας δεν έχει τιμή. Δεν αξίζει να ασχολείται κανείς με τα μοσχάρια, δεν έχουν ψωμί. θα εξαρτηθεί αν θα τα διατηρήσω από τις επιδοτήσεις που χορηγεί η Ευρωπαϊκή Ενωση».
Η ύπαιθρος ζωντανεύει
Συγγραφέας: Γιάννης Ξένος

 Με την ελληνική οικονομία να συμπληρώνει σε λίγες μέρες ένα χρόνο στο γύψο του Μνημονίου, το σύνολο των οικονομικών δεικτών παρουσιάζει αρνητικό πρόσημο. Η ύφεση το 2010 έφτασε το 4,5% (από το μακρινό και τραγικό για τον ελληνισμό 1974 έχει να καταγραφεί τέτοιο ποσοστό), η ανεργία, η επίσημα καταγεγραμμένη, ανήλθε στο 14,2%, ενώ οι προβλέψεις για το 2011 είναι ότι θα κυμανθεί από 16,2% (Τράπεζα της Ελλάδος) έως 22% (Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ). Σε μια σειρά επαγγελματικούς κλάδους, όπως εκείνοι των κατασκευών και της μεταποίησης, οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν 12% και 9%, αντιστοίχως. Σε αυτό το ζοφερό σκηνικό υπάρχει ένας τομέας της οικονομίας που όχι μόνο αντιστέκεται, αλλά και αναπτύσσεται, μετά από πολλές δεκαετίες: ο αγροτικός. Διαβάστε περισσότερα…

ΑΝΤΊΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗ ΜΗ ΠΛΗΡΩΜΗ ΔΙΟΔΙΩΝ: ΜΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ

Ιανουαρίου 31, 2011 Σχολιάστε

Από τον Οικο Παράξενο της » Οικονικής»  Πραγματικότητας http://oikonikipragmatikotita.blogspot.com/2011/01/blog-post_656.html

Μια οικολογική οπτική των διοδίων…

Από την Oikoniki Pragmatikotita

Η παραγωγή υπέργειου και υπόγειου χώρου μέσα στις πόλεις, εάν και εφόσον είναι μεθοδική και συνειδητή, μπορεί να υπηρετεί τηναποσυμφόρηση του επιφανειακού χώρου… Τα υπόγεια γκαράζ, οι ανισόπεδες διαβάσεις, η αύξηση των υψών δόμησης σε κάποιες περιοχές μπορούν να αρθρώνονται με την απελευθέρωση χώρων για την παραγωγή μεγαλύτερων πεζοδρομίων, πεζοδρόμων, πλατειών και ανοικτών πεδίων, για τη βελτίωση του μικροκλίματος και της αισθητικής του αστικού περιβάλλοντος.

Φυσικά όλα αυτά μπορεί να γίνονται: Γιατί αντίθετα μπορεί να διαδραματίζεται κάτι άλλο, δηλαδή η πόλη να γίνεται μεν πιο «τρισδιάστατη», αλλά ο κατεξοχήν ζωτικός της χώρος, ο χώρος της επιφάνειας, να παραμένει μίζερος, δυσλειτουργικός και δύσμορφος…

Οι επιβαρύνσεις επί της αυτοκίνησης έχουν έως ένα βαθμό τον στόχο της κάλυψης των «εξόδων» που προκαλεί η αυτοκίνηση – οδικό δίκτυο, υπηρεσίες τροχαίας κ.λπ. Από ‘κεί και πέρα, εάν και εφόσον υπάρχει πολιτική βούληση, είναι δυνατόν να υπάρχουν επιβαρύνσεις με στόχο την «εκτροπή» μέρους της αυτοκίνησης σεάλλες μορφές κυκλοφορίας, πιο φιλικές με το περιβάλλον, την εξοικονόμηση ενέργειας, την ποιότητα ζωής.

Αλλά εδώ μπορεί να συμβαίνει ό,τι και στην περίπτωση της διαχείρισης του αστικού χώρου: Η πολιτική επιβαρύνσεων της αυτοκίνησης να μην ασκείται με στόχο την «ηπιοποίηση» της γενικής κυκλοφορίας, αλλά με πρόθεση διαφορετική, δηλαδή εισπρακτικήκαι ληστρική

Με αυτό το σκεπτικό μπορούμε να λέμε ότι η συμμετοχή των ανθρώπων με οικολογικές ευαισθησίες στο κίνημα κατά των διοδίων δεν σημαίνει ταυτόχρονα και γενική συμπαράταξη με την λογική της αυτοκίνησης και της ιδιομεταφοράς… Το σύνθημα της Παναττικής Επιτροπής Συντονισμού «Ελεύθεροι δρόμοι για όλους» δεν μπορεί να οδηγεί στην άκριτη υιοθεσία της αυτοκίνησης και στην άρση των επιφυλάξεων κάθε νοήμονα ανθρώπου απέναντι σε ένα κυκλοφοριακό σύστημα ακριβό και ενεργοβόρο, προβληματικό για τη φύση και την ποιότητα ζωής…

Αντίθετα το σύνθημα αυτό πρέπει να διαβάζεται με «συγκεκριμένο τρόπο στη συγκεκριμένη κατάσταση»: Δηλαδή σαν αίτημα απείθειας απέναντι σε ένα καθεστώς ιδιωτικοποίησης καικαταλήστευσης των πολιτών, κακοποίησης ή δυσλειτουργίας του υφιστάμενου οδικού δικτύου, ακόμη και αποξένωσης των ανθρώπων από τον φυσικό τους χώρο….

Έχει ο καιρός γυρίσματα… Στη δεκαετία του 1980, στην τότε Δυτική Γερμανία, οι ακροδεξιοί του Στράους αντέτειναν το σύνθημα«Ελεύθεροι δρόμοι για ελεύθερους πολίτες», ιδιαίτερα ενάντια στους Πράσινους, που υποστήριζαν την επιβολή περιορισμών στην αυτοκίνηση και μάλιστα τη θέσπιση των 100 χιλιομέτρων ως ανώτατου ορίου ταχύτητας σε όλο τον εθνικό χώρο…

Σήμερα το σύνθημα για ελεύθερους δρόμους εκφράζει μιαν άλλη λογική απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει καταστρατηγήσει, όχι απλώς νόμους και διατάξεις, αλλά και το ίδιο το σύνταγμα. Με την επιφύλαξη αυτή, όλοι οι οικολογιζόμενοι που δεν έχουν ως κύρια ενασχόληση το θεαθήναι ή το ακουσθήναι και δεν σνομπάρουν τα μεγάλα πολιτικά μέτωπα (γιατί έτσι γίνονται ευδιάκριτοι…), μπορούν και πρέπει να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις κατά των διοδίων…

ΥΓ.: Οι επιτροπές «Ακρίβεια – Stop» Αθήνας και το Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα Κατά των Διοδίων συμμετέχουν και καλούν στη συνάντηση που διοργανώνει η δημοτική κίνηση «Άλλος Δρόμος» την Τετάρτη 26.1.2011 και ώρα 7 μ.μ. στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας (ΣΥΤΕ) στη Σίνα 16 με στόχο

● το άνοιγμα όλων των διοδίων στην Αττική Οδό στις 6 Φεβρουαρίου, μέρα πανελλαδικής κινητοποίησης στους σταθμούς διοδίων (με βάση την απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Επιτροπών Αγώνα Κατά των Διοδίων),

● τον παναττικό συντονισμό για την κατάργηση των διοδίων και των ληστρικών συμβάσεων παραχώρησης.

ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ: ΜΙΑ ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ

Ιανουαρίου 24, 2011 1 Σχολιο

Αναδημοσίευση από τον «φουρόκατο«:  http://metotoufekikaitilyra.wordpress.com/

Το πρόβλημα του αυξανόμενου όγκου σκουπιδιών στις πόλεις (αλλά και στα χωριά), έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις, οι οποίες τείνουν να γίνουν μη αναστρέψιμες. Επιπλέον, ακόμα κι εκεί που η αποκομιδή λειτουργεί σε τακτική βάση, οι χώροι υποδοχής των απορριμμάτων τείνουν προς τον κορεσμό με αποτέλεσμα να εμποδίζεται τελικά η τακτική περισυλλογή τους ακόμα κι εκεί που υπάρχει σωστά οργανωμένος δήμος.

Από την άλλη, οι καλλικράτειοι δήμοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ανελαστικές δαπάνες και περιορισμένα έσοδα, πράγμα που οδηγεί στην όξυνση του προβλήματος ακόμα κι εκεί που μέχρι τώρα δεν έχει γίνει αντιληπτό. Έτσι, σε κάθε περίπτωση ήρθε η ώρα που οι πολίτες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν το θέμα σε μιαν εφιαλτική διάσταση. Πρέπει λοιπόν εκτός από καταγγελτικό λόγο να αναλάβομε ο καθένας τις ευθύνες μας.

Ανάμεσα στους στόχους μιας παρέμβασης στο θέμα θα πρέπει να είναι και η μείωση των παραγόμενων σκουπιδιών σε ατομικό/οικογενειακό επίπεδο (άλλοι στόχοι είναι η ανακύκλωση και η διαχείριση των απορριμμάτων). Εδώ μπορούμε να εστιάσομε σε μια συγκεκριμένη κατηγορία σκουπιδιών που αφενός δε μπαίνει στους κάδους ανακύκλωσης, αφετέρου προκαλεί δυσοσμία, εστίες μικροβίων και δυνητικά ασθένειες όσο διαρκεί η έκθεσή της σε κοινόχρηστους χώρους στην πόλη: τα αποφάγια. Διαβάστε περισσότερα…