ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΗ ΚΙ ΕΥΣΤΟΧΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ
Ανοικτό γράμμα προς τον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε με αφορμή το λόγο που εκφέρει τόσο αυτός καθώς και οι ενημερωτικές και οικονομικές εκπομπές του ραδιοσταθμού Σκάι τις τελευταίες δύο μέρες (22/04/2010 – 23/04/2010)
ΤΟΥ Ε. Κ.
——————————————————————————————————-
Ανάλεκτα πάνω στις βασικές παραμέτρους του ιδεολογικού λογού που εκφέρει ο δημοσιογράφος Άρης Πορτοσάλτε και οι ενημερωτικές και οικονομικές εκπομπές του ραδιοσταθμού Σκάι.
Με αφορμή τα λεγόμενα του ιδιοκτήτη του ομίλου σας (23/04/2010):
«Είχαμε μια πάρα πολύ σημαντική ασθένεια, κινδυνεύαμε να πεθάνουμε από στιγμή σε στιγμή και υποχρεωθήκαμε να πάμε σε ένα νοσοκομείο να μπούμε στην εντατική. Αυτό έχει συμβεί τώρα, δηλαδή δεν είναι θέμα άσκησης πολιτικής, δεν είναι θέμα ιδεολογίας, είναι θέμα θεραπείας.»
«Απέκρυψαν από τον κόσμο την βαριά μας ασθένεια» «Και τελικά υποχρεωθήκαμε
να μπούμε στην εντατική για να μην πεθάνουμε. Τώρα πρέπει να θεραπευτούμε. Και πρέπει να υπάρξει μια κοινή προσπάθεια για την θεραπεία» κ.τ.λ., κ.τ.λ., κ.τ.λ., «το κομουνιστικό κόμμα δεν πιστεύει στην δημοκρατία που πιστεύουμε εσείς και εγώ» κ.τ.λ., κ.τ.λ., κ.τ.λ.
Λεγόμενα ενδεικτικού εκπροσώπου της ελληνικής αστικής τάξης , ιδιοκτήτη ραδιοσταθμού Σκάι, Ι Αλαφούζου , Απρίλης 2010.
«Από μακρού χρόνου η χώρα διήρχετο μιαν κρίσιν αναζητούσα διέξοδον εξ ενός αδιεξόδου εις το οποίον είχεν εισέλθει. Από μακρού χρόνου η αδυναμία συνεννοήσεως …. είχεν δημιουργήσει τον έσχατον κίνδυνον να αλωθεί η χώρα απο τον κομουνισμόν…..(. . .) Προ αυτής της καταστάσεως ο εθνικός στρατός, αι ένοπλοι δυνάμεις της χώρας … .»
Παραλήρημα δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλος, Απρίλης 1967.
Τελικά μέχρι και οι λεκτικές εκφράσεις των ελλήνων αστών καταδεικνύουν την ιστορική συνέχεια της αστικής τάξης της Ελλάδας συνολικά (και όχι μόνο ή κυρίως ατομικά). «Ασθενής», «νοσοκομείο», «αποθεραπεία» κ.τ.λ., όπως έλεγε δηλαδή και ο Γ. Παπαδόπουλος, «ο ασθενής πρέπει να μπει στον γύψο κ.τ.λ.». Μέχρι και το discourse καταδεικνύει το ιδεολογικό υπόστρωμα των ελλήνων επιχειρηματιών και αστών.
Συνολικότερα:
Όσον αφορά την προσπάθεια διάχυσης των ευθυνών, δεν είναι απλά θλιβερό, αλλά εξοργιστικό πλέον. Δεν έχουμε όλοι το ίδιο μερίδιο ευθύνης. Από τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίας μέχρι και σήμερα είναι γνωστό πως οι ευθύνες επιμερίζονται ανάλογα με τη θέση και το ρόλο του καθενός. Δεν είναι δυνατόν οι έλληνες επιχειρηματίες, οι οποίοι ποτέ τους δεν συνέβαλαν στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, παρά μόνο λήστευαν συστηματικά το ελληνικό κράτος, να παρουσιάζονται σήμερα ως εχέφρονες.
Δεν είναι δυνατόν, για μιαν ακόμα φορά, οι έλληνες επιχειρηματίες να αποποιούνται των ευθυνών τους. Γιατί ήταν αυτοί οι οποίοι εκτροχίασαν συνειδητά την Κεϋνσιανή προσπάθεια της δεκαετίας του 1980, προκρίνοντας τη διατήρηση της εξουσία τους εις βάρος της οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδας και στηρίζοντας τη διάλυση της οικονομικής παραγωγικής δομής της χώρας από τις κυβερνήσεις Κ. Σημίτη. Ο τελευταίος, με τη λογιστική παραποίηση των εθνικών λογαριασμών του κράτους και τη βοήθεια «συνοδοιπόρων» τύπου Goldman Sachs, έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ, λανσάροντας τα χυδαία ψέματα περί «ισχυρής Ελλάδας». Οι έλληνες επιχειρηματίες ήταν αυτοί οι οποίοι τερατούργησαν κατά των δημόσιων οικονομικών με την ανάληψη των Ολυμπιακών αγώνων που επέβαλαν και την λεηλασία του δημόσιου χρήματος την οποία πραγματοποίησαν με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των ολυμπιακών έργων. Μια ακόμη πράξη της πρακτικής των ελλήνων επιχειρηματιών (σ.σ. praxis) εις βάρος των δημόσιων οικονομικών, αποτέλεσαν οι εγγυήσεις που απαίτησαν να καταβάλει το κοινωνικό σύνολο για την διατήρηση της βιωσιμότητας των ελληνικών τραπεζών. Δεν επρόκειτο βέβαια για κάποια καινοτόμα πρακτική, καθώς άλλωστε και η επέκταση των ελληνικών επιχειρηματιών στα βαλκάνια είχε πραγματοποιηθεί υπό την σκέπη και τις εγγυήσεις του ελληνικού κράτους.
Και επί του προκειμένου, τα έντυπα του ομίλου Αλαφούζου τα διαβάζαμε και τότε· μην παριστάνουν κάποιοι τους λωτοφάγους. Αρκετά!
Η επιχειρηματική elite έχει βαρύτατες ευθύνες, τις οποίες και αποκρύβει συστηματικά, νομίζοντας πως οι ακροατές σας δεν γνωρίζουν μικροοικονομία, ούτε προφανώς μακροοικονομία, πόσο μάλλον την οικονομική ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.
Αυτή σας η πρακτική δεν αποτελεί απλά πρόκληση, αλλά υποτίμηση της νοημοσύνης μας.
Ακολουθείτε, δυστυχώς, συστηματικά την ίδια τακτική διάχυσης των ευθυνών και αποφυγής οποιασδήποτε επί της ουσίας αναφοράς στις βαρύτατες ευθύνες της επιχειρηματικής elite της χώρα, όταν αναφέρεστε σε ζητήματα όπως η φοροδιαφυγή, ένα κατεξοχήν ζήτημα δημοκρατίας (σ.σ. όπως και να την ορίσει κανείς) και ισονομίας.
Η συστηματική φοροδιαφυγή, στην οποία επιδίδεται επί δεκαετίας η επιχειρηματική elite της Ελλάδας, οδηγώντας τη χώρα στη δημοσιονομική κατάρρευση, απουσιάζει εκκωφαντικά από το λόγο που εκφέρει ο σταθμός σας. Επίσης, απουσιάζουν από τις ενημερωτικές εκπομπές οι αναφορές σε όλους αυτούς οι οποίοι, μιλώντας πάντα στο όνομα της δημοκρατίας, δεν έπραξαν ποτέ το παραμικρό για να αντιμετωπίσουν επί της ουσίας τη φοροδιαφυγή της επιχειρηματικής elite, καταδεικνύοντας για μιαν ακόμη φορά την έλλειψη και της τυπικής ισονομίας που υπάρχει στην Ελλάδα.
Περί Δημοκρατίας:
Τελικά, φαίνεται πως δεν γίνεται κατανοητό από τον ιδιοκτήτη και τους δημοσιογράφους του ομίλου σας τόσο η ύπαρξη πολλών μοντέλων δημοκρατίας, όσο και το γεγονός πως η φιλελεύθερη αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν αποτελεί συνώνυμο, ούτε ενσάρκωση της έννοιας και των αρχών της δημοκρατίας. Γιατί, αλήθεια, η ύπαρξη πολλών μοντέλων δημοκρατίας, καθώς και η κριτική περί της μη -δημοκρατικής υφής της φιλελεύθερης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας δεν μπορεί να γίνει κατανοητή; Η άγνοια, πάντως, αυτών των παραμέτρων δεν δικαιολογείται, καθώς αποτελεί μια προβληματική, η οποία διέπει συνολικά την Πολιτική φιλοσοφία και τις Πολιτικές επιστήμες.
Περί ουδετερότητας των νόμων:
Το νομικό πλαίσιο, οι νομοθετικές ρυθμίσεις δεν αποτελούν ουδέτερο μηχανισμό. Εμπεριέχουν νόρμες και ιδέες, οι οποίες έχουν σαφέστατο ιδεολογικό προσανατολισμό. Γνωστά πράγματα από την εποχή του Hans Kelsen και του Carl Schmitt. Επιπλέον, φαντάζομαι πως είναι περιττό να γίνει οποιαδήποτε αναφορά στην πρακτική του ελληνικού δικαστικού σώματος και την εφαρμογή του αστικού νομοθετικού πλαισίου στην οποία αυτό προβαίνει, όταν υπόκεινται στη δικαιοδοσία του φορείς των ιδεών της φιλελεύθερης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Γιατί προς τον Άρη Πορτοσάλτε:
Απευθύνομαι σε εσάς, κύριε Πορτοσάλτε, καθώς, πρώτον, ο σταθμός σας εκπέμπει σε δημόσιο χώρο (ραδιοκύματα), δεύτερον, οι θέσεις σας εμπεριέχουν και την έννοια της ευθύνης, τρίτον, καλώς ή κακώς, σας ακούω συστηματικά, τέταρτον, σας έχω ακόμη κάποια εκτίμηση, ένεκα της στάσης που είχατε δείξει κάποτε ως δημοσιογράφος. Κατά συνέπεια, έχω αντίστοιχες απαιτήσεις ως ακροατής σας. Δεν ισχύει το ίδιο για άλλους δημοσιογράφους του σταθμού σας· για παράδειγμα τον συστηματικό συνομιλητή σας, δυστυχώς, Μπάμπη Παπαδημητρίου, ο οποίος δεν εκφέρει απλά βαρετές, δογματικές, νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις, αλλά προσβάλει με τον μη-επιστημονικό του λόγο τη νοημοσύνη όσων έχουν συστηματικά ασχοληθεί με την οικονομική επιστήμη.
Περί πιστής στις αρχές τις δημοκρατίας της επιχειρηματικής elite (σ.σ. αστικής τάξης), καθώς και των συνομιλητών σας (22/04/2010 – 23/04/2010).
Τέλος, ενδεικτική της όλης τάσης που διέπει την επιχειρηματική elite (σ.σ. αστική τάξη), καθώς και τους ιδεολογικούς της υπερασπιστές αποτελεί η ταύτιση του λόγου τους με τις ιδέες του Carl Schmitt περί «έκτακτης κατάστασης». Χαρακτηριστικό αυτής της τάσης είναι οι τοποθετήσεις τόσο του ιδιοκτήτη του σταθμού σας, όσο και του εν λόγω δημοσιογράφου-συνομιλητής σας Μπάμπη Παπαδημητρίου. Φυσικά, αντιλαμβάνομαι ότι οι κύριοι αυτοί δεν έχουν γνώση του έργου και της διαδρομής του Carl Schmitt, λεπτομέρεια που έχει ελάχιστη σημασία, καθώς από τα λεγόμενα τους και μόνο καταδεικνύεται ξεκάθαρα πως ανήκουν στο ίδιο διαχρονικό ιδεολογικό ρεύμα με τον γερμανό συνταγματολόγο, το οποίο δεν είναι άλλο από τον φασισμό. Γεγονός αναμενόμενο φυσικά, καθώς σε περιπτώσεις οικονομικής κρίσης και κινδύνου όξυνσης της ταξικής πάλης, οι φορείς των ιδεών της φιλελεύθερης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας υιοθετούσαν πάντα τις ιδέες του φασισμού, για να αποδείξουν για πολλοστή φορά πόσο «πιστοί» είναι στις αρχές της φιλελεύθερης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, πόσο μάλλον της δημοκρατίας αυτής κάθε αυτής.
Ένας ακροατής
koinotikon
εξαποδω
Ανυπόμονος
Παραλήρημα, ανώνυμε ακροατή. Τελικά όταν η ιδεολογία γίνεται ψύχωση, τότε πράγματι θες γιατρό.
Με έκπληξη παρατηρώ ότι τα τουρκικά σήριαλ κάνουν θραύση στην Ελλάδα. Χαρακτηρίζονται εξαιρετικά δημοφιλή, σημειώνουν υψηλά ποσοστά τηλεθέασης και απέκτησαν φανατικό κοινό.Η επαφή με την τουρκική γλώσσα είναι καθημερινότητα πλέον.Από την άλλη έχουμε πλέον συνηθίσει την παρουσία τουρκικών πλοίων στο Αιγαίο αλλά και μαχητικών αεροσκαφών πάνω από το Αιγαίο . Τίτλοι όπως «Αμηχανία από την παρουσία τουρκικού πλοίου στο Αιγαίο» και «Βγήκε και το Τσεσμέ τσάρκα στο Αιγαίο» δεσπόζουν στα ελληνικά ΜΜΕ. Το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης της Ελλάδος σε ρόλο παθητικού παρατηρητή αρκείται να καταγράφει και να παρατηρεί τις τουρκικές κινήσεις. Μήπως όλα αυτά είναι τυχαία; Ας θυμηθούμε ένα ιστορικό γεγονός:Ο Mέγας Αλέξανδρος το 327 π.Χ. μπήκε στην Ινδία, αφού νίκησε και κατέκτησε τις ιθαγενείς φυλές. Τον Ιούλιο του 326 π.Χ έφτασε στον ποταμό Υδάσπη ένα απροσπέλαστο σημείο: Στην απέναντι όχθη του ποταμού παρατάχθηκαν τα στρατεύματα των Ινδών, με αρχηγό τον Βασιλιά Πόρο «πάση δυνάμει». Ο Πόρος διέθετε στρατό, ιππικό και 200 πολεμικούς ελέφαντες. Ήταν σχεδόν αδύνατον να καταφέρουν τα στατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου να περάσουν τον ορμητικό ποταμό και προσπεράσουν τα ινδικά στρατεύματα. Σημείωση ήταν η πρώτη φορά που ελληνικά στρατεύματα έρχονταν αντιμέτωπα με πολεμικούς ελέφαντες.Χρειαζόταν μια πολυμήχανη στρατηγική. Ο Μέγα Στρατηλάτης είχε σχέδιο δράσης:Τη νύχτα οδηγησε τα στρατεύματα του σε άλλο σημείο του ποταμού. Ο Πόρος από την απέναντι όχθη έκανε το ίδιο ακολουθώντας με τα δικά του στρατεύματα. Την επόμενη νύχτα πάλι ο Αλέξανδρος οδηγούσε αλλού το στράτευμα του, και πάλιν ακολουθούσε ο Πόρος με τα δικά του στρατεύματα από την απέναντι όχθη. Αυτό έγινε πολλές φορές κι επί πολλές νύχτες. Οι Ινδοί έφτασαν στο σημείο να περιγελούν τη δειλία των αντιπάλων τους αφού δεν τολμούσαν να τους επιτεθούν. Σε κάποιο χρονικό σημείο ο Βασιλιάς Πόρος σταμάτησε να ακολουθεί πάνω-κάτω τα στρατεύματα του Μέγα Αλεξάνδρου. Έβαλε λοιπόν σε διάφορα σημεία της όχθης σκοπιές. Τότε ήρθεν ο ευφησυχασμός και η χαλάρωση. Οι Ινδοί είχαν συνηθίσει τα τερτίπια των «απέναντι». Χαλάρωσαν, ευφησηχάστηκαν, υποτίμησαν, συνήθισαν. Ο Μέγας Αλέξανδρος με μία αιφνιδιαστική κίνηση, επιτέθηκε απέναντι. Τα στρατεύματα του επιβιβάσθηκαν σε πλοιάρια και δερμάτινες σχεδίες, γεμάτες χόρτα, και πέρασε τον Υδάσπη σε χρόνο ρεκόρ κατατροπώνοντας τα ινδικά στρατεύματα.
Οι Ινδοί είχαν αιφνιδιαστεί και κυριολεκτικά πιαστεί στον ύπνο.
Έχουμε διδαχτεί κάτι από την ιστορία μας; Οι παραλληλισμοί είναι προφανείς.
** Πηγές: Η έμμεσος Στρατηγική, B.H. LIDDELL HART, Στρατιωτικές Εκδόσεις Γ.Ε.Σ
Μαρία Κοκκίνου
ΦΥΣΙΚΟΣ
__________________________________
Maria Kokkinou
———————
Μπήκα για πρώτη φορά στις ιστοσελίδες αυτές με την προσμονή να βρω κάτι ενδιαφέρον μέχρι τη στιγμή που έπεσα στην επιστολή αυτή. Δεν με ενοχλεί ούτε η γαρνιρισμένη ημιμάθεια του επιστολέα ούτε το παλαιοδεξιό αγροφύλακα Γ΄ επίπεδό του ούτε η αποστειρωμένη αντιπασοκική τύφλα του. Απλά με απογοήτευσε η διάθεση των ιδιοκτητών της ιστοσελίδας να χαρακτηρίσουν την επιστολή ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΗ ΚΙ ΕΥΣΤΟΧΗ !!!
Και πέρα από τα κακόγουστα επιλεγμένα γεγονότα που έχει επιλέξει ο επιστολέας (ας πούμε προσπαθεί να μας πείσει ότι ένας καρακίτς δημοσιογράφος τάχα μου κάνει πλάτες στο ΠΑΣΟΚ) είναι και κακοφορμισμένος μαρξιστομπάμπουρας: ας μας απαντήσει λοιπόν ο ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΟΣ ΚΙ ΕΥΣΤΟΧΟΣ γιατί τα αριστερά κόμματα στην Ελλάδα αρνούνται τον φορολογικό έλεγχο ενώ δέχονται να ξεκοκαλίζουν τις κρατικές επιχορηγήσεις, για τις οποίες εγώ ο φορολογούμενος δεν έχω ρωτηθεί αν πρέπει να δίδονται; Σε ποια ελίτ ανήκουν τότε τα κόμματα αυτά;
Και ένα άλλο: θυμάστε το 1992 όταν ο Γέλτσιν ζήτησε πίσω 100 δισεκατομμύρια δραχμές από το ΚΚΕ, που ήταν λεφτά των ρώσων πολιτών και τα είχε παραδώσει σε βάθος χρόνου το Κομμουνιστικό κόμμα της Ρωσίας στο ΚΚΕ για «επαναστατικούς λόγους»; (Αλήθεια σε ποιες τσέπες κόκκινων καθαρμάτων πήγαν αυτά τα λεφτά;). Και το κυριότερο: όπως θα θυμάστε τα χρήματα αυτά επέστρεψε στο Γέλτσιν ο εταίρος της Αριστεράς ο περιβόητος Μητσοτάκης, με χρήματα από τον προϋπολογισμό του κράτους!!! Δηλαδή χρήματα από τον απλό Έλληνα πολίτη.
Αυτά ανώνυμε προλετάριε ακροατή και ταξικέ φασιστάκο, δεν τα συλλαμβάνει η κεραία σου;
Όσο για τους ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας, δυστυχώς, κατάλαβα πολλά…
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχειά των διάφορων «σχολιαστών» σε αυτόν τον τόπο διαλόγου, είναι η μη-δυνατότητα τους να απαντήσουν ούτε σε ένα από τα θέματα που θέτει ο συγγραφέας της πολύ εύστοχης επιστολής.
Προφανώς αδυνατούν να καταπιαστούν με ζητήματα όπως την ύπαρξη πολλών μοντέλων δημοκρατίας, την προβληματική περί μη – δημοκρατικής υφής της φιλελεύθερης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Και αναφέρομαι στο πιο απλό και εύκολο κομμάτι της θεματολογίας που αναπτύσσω ο συγγραφέας της επιστολής αυτής. Επόμενο είναι πως όταν δεν μπορεί κάποιος να καταπιαστεί με αυτά τα απλά ζητήματα, δεν μπορεί να αρθρώσει και λόγο για ζητήματα που άπτονται του συνταγματικού δικαίου καθως και του state law όπως θα έλεγαν οι γερμανοί νομομαθείς. Οι αναφορές στον Hans Kelseen βασικό διανοητή του positive law, στον Karl Smitt και τις θεωρίες του περί έκτακτης κατάστασης καθώς και στην μη-ουδετερότητα των νόμων καθώς εμπεριέχουν norms – νόρμες οι οποίες μόνο ουδέτερες δεν είναι πολιτικά, είναι παρά πολύ καλές. Καλό θα ήταν να αναπτύσσονταν παραπάνω σε αυτήν την επιστολή προκειμένου να μάθει και κανένας άνθρωπος κάτι παραπάνω για αυτές τις πολύ σημαντικές αναφορές που παραθέτει και οι οποίες, εάν μη τι αλλο, και πολύ εύστοχες είναι και καταδεικνύουν ζητήματα που άπτονται στην φιλοσοφία του δικαίου και ειδικά στο συνταγματικό δίκαιο. Τις επισημάνσεις αυτές τις παραθέτω καθώς δυστυχώς στην Ελλάδα όπως πάντα υπάρχει μεγάλη έλλειψη από βιβλιογραφία στα ελληνικά επί των θεμάτων αυτών και οι αναγνώστες αναγκαστικά θα πρέπει να καταφύγουν στις πάμπολλες είναι η αλήθεια εργασίες που κοσμούν όλες τις βιβλιοθήκες στην δυτική Ευρώπη.
Να επισημάνω τέλος για τους αναγνώστες αυτής της επιστολής πως η κριτική προς τον φιλελευθερισμό, της παραδοχές του φιλελεύθερου συνταγματικού δικαίου και την αστική δημοκρατία που έχει πραγματοποιήσει ο Carl Smitt, αποτέλεσε αντικείμενο με το οποίο σύγχρονοι διανοητές όπως οι David Dyzenhaus και Chantal Moufee, ανάμεσα σε άλλους ασχολήθηκαν συστηματικά και με αρκετή προσοχή είναι η αλήθεια. Αξίζει να αναζητηθούν από όποιον ενδιαφέρεται για αυτά τα ζητήματα.
Τέλος και ένα πολιτικό σχόλιο, οι εξελίξεις που διαδραματίστηκαν πρόσφατα και εαν δικαίωσαν την ανάλυση πως «καθώς σε περιπτώσεις οικονομικής κρίσης και κινδύνου όξυνσης της ταξικής πάλης, οι φορείς των ιδεών της φιλελεύθερης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας υιοθετούσαν πάντα τις ιδέες του φασισμού» και εάν αποδείχτηκε εύστοχη! Η παραβίαση του συντάγματος που πραγματοποιήθηκε συστηματικά και η συμμέτοχη γνωστών στελεχών του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση δικαιώνει τον επιστολογράφο.
Όσον για τα οικονομικά ζητήματα, σε αυτό τον τομέα και εάν σχετίζονται οι θέσεις που παρατίθενται στην επιστολή αυτή, αυτές και εάν καταγράφονται σε κάθε μελέτη της ελληνικής οικονομίας. Δεν χρειάζεται καν να γνωρίζεις οικονομικά για να το παρατηρήσεις αυτό. Απλή ανάγνωση χρειάζεται και πραγματικό ερευνητικό και επιστημονικό πνεύμα. Αυτά αρκούν, προϋπόθεση βέβαια είναι να υπάρχουν φυσικά ως κατάκτηση και δυνατότητα του καθενός, αναγνώστη, συγγραφέα και εκάστοτε σχολιαστή.
Για τους ανήσυχους αναγνώστες ας ρίξουν και ματιά στο συνολικό έργο του Ηerman Heller καθώς και στο πρόσφορο έργο του Jürgen Habermas, Between Facts and Norms, 1992 καθώς και στο άρθρο τουWindfried Brugger, Communitarianism as the social and legal theory behind the German Constitution, International Journal of Constitutional Law. (2004) 2 (3): 431 για να πάρουν μια γεύση των πολιτικών αξιών και ιδεών που εμπεριέχονται στο σύνταγμα μιας χώρας όπως η Γερμανία, ως Δυτική Γερμανία αρχικά και σήμερα ενιαία Γερμανία.
Πολύ καλή η δημοσίευση της επιστολής αυτής από το Κοινοτικόν. Συνεχίστε την πολύ καλή δουλειά σας, καθώς δίνει ερεθίσματα να καταπιάνομαι και με σημαντικά πράγματα τις θλιβερές αυτές μέρες.
http://koinotikon.wordpress.com/2010/04/24/48/
ti allaloym einai ola ayta? ti rolo paizete oloi? oi k portosalte kai papadhmhtriou den exoun kamiasxesh me osa tous katamartyreite. den gnorizo gia tous alloys. ti paixnidi paizete enantion spoydaion dhmosiografon opos ton proanaferuenton? epi plhromh ginetai? poios sas plhronei me poio skopo? ti epaize loipon apo to 2010 enantion ayton ton atomon? poios ta sxediazei? giati akomh ekteleitai ayth h aparadekth kinhsh enantion tous? ti lamogies paizoyn lamogia? ti fidia spernontai pantou apo to 2010 mexri shmera? giati? poioi krybontai piso ap ola ayta? o alafoyzos o neoteros mhpos? me ta tsirakia tou?giati re? epiteloys s ayth th xora giati prepei h alhtheia na krybetai na amayronetai kiolas? pou einai oi ellhnes re? oloi enantion ths Elladas? kommata kai skai kai poioi alloi? giati fimonetai h alhtheia kapoion ligon pou tolmoun? epiteloys pote tha pesoun oi maskes ton lamogiokataskeuaston?
poioi einai oloi aytoi edo, se olo touto, piso apo thn syntaraktikh epistolh….. ti xali mayro? enantion toylaxiston 2 egkriton dhmosiografon, portosalte, papadhmhtriou? giati tosh zesh na petate tosh lasph epano toys? giati tolmoun thn alhtheia? giati agapoyn thn ellada? oloi eseis poion agapate? to xrhma nai. ti krima poy to xrhma kaiei ama einai bakoyfko! oi aksies ton dyo proanaferuenton den tha xathoyn pote. eseis oloi to apodeiknyete. krima gia sas , kammenoi eiste, alloimono omos gia thn ellada. san aytous xreiazetai h xora mas , na thn sosoun. pou sto diaolo eiste re ellhnares? re ellhnes? pou kryfthkate?